Kalkulator BARF dla psa i kota

Dorosłym psom podaje się zwykle 2–3% idealnej masy ciała dziennie: mniej psom mało aktywnym lub z nadwagą (ok. 1,5–2%), więcej bardzo aktywnym. Pies ważący 20 kg zjada więc ok. 400–600 g surowej karmy dziennie. To konwencja stosowana przez osoby karmiące BARF-em, nie norma weterynaryjna, dlatego porcję koryguj według wagi i kondycji psa.

Najpopularniejszy schemat dla dorosłego psa to ok. 70% mięsa mięśniowego, 10% kości jadalnej, 5% wątroby, 5% innych narządów wydzielniczych (np. nerek) i ok. 10% warzyw, owoców i nasion. Model „prey” (80/10/5/5) pomija warzywa. Dla szczeniąt zwiększa się udział kości i podrobów.

Proporcja 10% dotyczy czystej kości, a nie całej mięsnej kości. Szyja z kurczaka to ok. 36% kości, więc żeby dostarczyć 50 g kości, trzeba podać ok. 140 g szyj. Kalkulator przelicza to za ciebie. Kości zawsze podawaj surowe: gotowane stają się kruche i mogą się łamać na ostre odłamki.

Wątroba to ok. 5% dawki, bo zawiera bardzo dużo witaminy A. Wołowa wątroba ma jej ok. 17 tys. j.m. w 100 g, a nadmiar witaminy A przez dłuższy czas szkodzi kościom i wątrobie. Resztę podrobów uzupełniają inne narządy wydzielnicze, np. nerki albo śledziona.

Surowe mięso może zawierać bakterie, takie jak Salmonella, Listeria czy E. coli, groźne także dla domowników. Organizacje weterynaryjne (WSAVA, AVMA) nie zalecają karmienia surowym mięsem, a badania pokazują, że wiele domowych receptur jest niezbilansowanych. Jeśli wybierasz BARF, ułóż dietę z lekarzem weterynarii lub dietetykiem zwierzęcym i przestrzegaj zasad higieny.

Kot jest bezwzględnym mięsożercą, dlatego w kocim BARF-ie zwykle pomija się warzywa (model 80/10/5/5). Kot potrzebuje tauryny, gotowej witaminy A i kwasu arachidonowego, które pochodzą z tkanek zwierzęcych. Niedobór tauryny prowadzi m.in. do chorób serca i oczu, dlatego dieta kota musi być starannie zbilansowana.