Rasa psa

Cane corso

Cane corso to włoski molos o sylwetce bardziej atletycznej niż u mastifów, wyhodowany do pilnowania gospodarstw, pracy przy bydle i polowań na grubą zwierzynę. Samce mierzą 64–68 cm w kłębie i ważą 45–50 kg. To pies czujny, bardzo związany z domownikami i powściągliwy wobec obcych, który potrzebuje doświadczonego, konsekwentnego opiekuna oraz starannej socjalizacji od szczenięcia.

Grupa II FCI · Molosy, pinczery i sznaucery · wzorzec nr 343

Waga: 40–50 kg
Wzrost w kłębie: 60–68 cm
Długość życia: 8–12 lat
Pochodzenie: Włochy

Ile karmy dla tej rasy?Porównaj z inną rasą

Fot. Claudio Domiziani, CC BY-SA 2.5, Wikimedia Commons

Charakter

Corso jest psem swojego domu: wobec bliskich bywa wręcz przylepny, chętnie kładzie się tam, gdzie akurat siedzi opiekun, a jednocześnie uważnie obserwuje wszystko, co dzieje się za płotem. AKC ocenia jego instynkt stróżujący na 5 w pięciostopniowej skali, a otwartość na obcych na 3, co dobrze oddaje charakter rasy. Gościa nie wita wylewnie, tylko spokojnie go ocenia. Dobrze prowadzony pies nie szczeka bez powodu i nie reaguje histerycznie, ale nie odpuszcza, gdy uzna, że coś zagraża rodzinie. Z dziećmi z własnego domu zwykle jest cierpliwy, choć przy jego masie zabawy trzeba nadzorować, a hałaśliwe dzieci gości potrafi traktować podejrzliwie. Do psów tej samej płci bywa dominujący. Uczy się szybko i chce współpracować, pod warunkiem że opiekun jest spokojny, przewidywalny i nie stosuje siły.

Energia: spokojnybardzo energiczny
Przywiązanie: niezależnyprzylepa
Z dziećmi: raczej nieświetnie
Z innymi zwierzętami: trudnoświetnie
Podatność na szkolenie: upartychętnie się uczy
Dla początkujących: dla doświadczonychtak
Wobec obcych: nieufnyotwarty
Zabawowość: statecznywieczne dziecko
Linienie: minimalneobfite
Pielęgnacja: łatwawymagająca
Zostawanie samemu: źle znosidobrze znosi
Do mieszkania: potrzebuje domu z ogrodemświetnie w bloku
Szczekliwość: cichygłośny
Z innymi psami: trudnoświetnie
Czujność / obrona: niskawysoka
Ślinienie: prawie wcaledużo
Odporność na zimno: marznieświetna
Odporność na upał: źle znosidobrze znosi

Oceny 1–5 to porównanie z innymi rasami tego samego gatunku, oparte na źródłach podanych na dole strony. Każde zwierzę jest inne. Jak oceniamy cechy

Dla kogo jest cane corso?

Cane corso sprawdzi się u osoby, która miała już duże psy, ma czas na codzienne szkolenie i lubi aktywność na świeżym powietrzu. Najlepiej czuje się w domu z ogrodzonym terenem, ale mieszka z rodziną, nie w kojcu. Nie polecamy go na pierwszego psa, do mieszkania w bloku bez windy ani osobom, które chcą psa „do pilnowania” bez wkładania pracy w wychowanie. Rodziny z małymi dziećmi powinny dobrze przemyśleć siłę i masę dorosłego psa.

Zalety

czujny, oddany stróż domu
krótka, łatwa w pielęgnacji sierść
szybko się uczy i lubi pracę z opiekunem
spokojny w domu, gdy ma zapewniony ruch

Wyzwania

wymaga doświadczenia i stałego szkolenia
nieufny wobec obcych ludzi i psów
krótka średnia długość życia
ryzyko skrętu żołądka i dysplazji

Wygląd i wymiary

Wymiary i wygląd: Cane corso
Wzrost w kłębie	samce 64–68 cm, samice 60–64 cm
Waga	samce 45–50 kg, samice 40–45 kg
Długość życia	8–12 lat
Sierść	krótka
Umaszczenie	czarny, szary (niebieski), płowy, jeleniowaty, pszeniczny, pręgowany
Kraj pochodzenia	Włochy
Klasyfikacja	Grupa II: Pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do bydła
Inne nazwy	cane corso italiano, włoski pies obronny, corso, italian cane corso

Pielęgnacja i ruch

60–120minruchu dziennie

1/5wymagania pielęgnacyjne

2/5linienie

Corso potrzebuje ruchu i zajęcia dla głowy. Dwa dłuższe spacery dziennie, w tym jeden żwawy, plus kilkanaście minut ćwiczeń posłuszeństwa czy tropienia to rozsądne minimum dla dorosłego psa. Szczenięcia nie wolno przemęczać: do zakończenia wzrostu lepsze są krótkie wyjścia po zróżnicowanym terenie niż bieganie przy rowerze. Szkolenie warto zacząć od pierwszego tygodnia w domu i dołożyć grupę socjalizacyjną, bo 50-kilogramowy pies, który ciągnie na smyczy albo rzuca się na inne psy, to realny problem. Krótka sierść z podszerstkiem wymaga szczotkowania gumową rękawicą raz w tygodniu, w okresie linienia częściej. Rasa ślini się umiarkowanie, głównie po piciu. Karmę dobieraj do psa rasy dużej, dziel dzienną porcję na dwa posiłki i unikaj intensywnego ruchu tuż po jedzeniu, co zmniejsza ryzyko skrętu żołądka. Pazury i uszy kontroluj regularnie.

Ile karmy potrzebuje cane corso?Kalkulator z typową wagą tej rasy: kalorie i gramy dziennie.

Zdrowie i choroby rasy

Według AKC corso jest rasą na ogół zdrową, a odpowiedzialni hodowcy badają psy pod kątem dysplazji stawów biodrowych, padaczki idiopatycznej, nużycy i wad powiek. Jak każdy duży pies z głęboką klatką piersiową może dostać skrętu żołądka, więc warto znać jego objawy: wzdęty brzuch, nieskuteczne próby wymiotów, niepokój. Brytyjskie badanie McMillan i wsp. z 2024 roku, obejmujące ponad 580 tysięcy psów, wskazało dla cane corso medianę długości życia zaledwie 8,1 roku, jedną z najniższych wśród analizowanych ras. AKC podaje 9–12 lat. Kupując szczenię, poproś o wyniki RTG bioder i łokci obojga rodziców.

dysplazja stawów biodrowychCzęsty problem dużych molosów; hodowcy prześwietlają psy przed kryciem.
skręt żołądka (GDV)Ryzyko typowe dla psów o głębokiej klatce piersiowej; stan nagły wymagający natychmiastowej pomocy.
padaczka idiopatycznaWymieniana przez AKC wśród chorób, na które powinno się badać psy hodowlane.
nużyca (demodekoza)Choroba skóry wywołana przez roztocza Demodex; AKC wymienia ją wśród problemów, na które bada się psy hodowlane.
wady powiek (entropium, ektropium)Podwinięcie lub wywinięcie powieki może podrażniać rogówkę.

O jakie badania rodziców zapytać hodowcę

RTG HD/ED
badanie oczu (ECVO)
badanie serca u kardiologa

To informacje ogólne o rasie, nie diagnoza. Jeśli coś cię niepokoi, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Historia rasy

Przodkami corso były rzymskie psy molosowate, które według przekazów trafiły do Italii po podbojach greckich i mieszały się z miejscowymi psami. Po upadku cesarstwa ich potomkowie zamienili pola bitew na wieś: strzegli zagród i kurników, pomagali przy bydle i w polowaniach na dziki. Przez stulecia był to zwykły pies włoskich rolników, zwłaszcza na południu kraju, lecz mechanizacja rolnictwa i zawirowania XX wieku niemal doprowadziły do jego zniknięcia. Pod koniec stulecia miłośnicy odbudowali rasę z ocalałych psów. FCI przyjęła ją tymczasowo w 1996 roku, a ostatecznie w 2007, AKC zaś w 2010.

Ciekawostki

Corso należy do ras, które według FCI podlegają próbie pracy: bez zdanego egzaminu użytkowego pies nie zdobędzie tytułu międzynarodowego championa piękności.
W liczbie mnogiej po włosku mówi się „cani corsi”, co AKC podaje na swojej stronie rasy.
Standard FCI dopuszcza niewielką białą łatę na piersi, palcach i grzbiecie nosa.
W rankingu popularności AKC corso zajmuje miejsce w pierwszej dwudziestce ras.

Najczęstsze pytania

Czy cane corso linieje?

Tak. Sierść jest krótka, ale ma podszerstek, który wypada przez cały rok, najmocniej wiosną. Szczotkowanie gumową rękawicą raz w tygodniu, a w okresie linienia codziennie, ogranicza ilość włosów na podłodze. AKC ocenia linienie rasy na 2 w skali 1–5.

Czy cane corso jest na liście psów agresywnych w Polsce?

Nie. Rozporządzenie MSWiA z 2003 roku wymienia jedenaście ras, m.in. rottweilera, owczarka kaukaskiego i dogo argentino, ale nie cane corso. Do jego utrzymywania nie potrzeba zezwolenia gminy, co nie zwalnia z odpowiedzialności za szkolenie i bezpieczne prowadzenie psa.

Ile żyje cane corso?

AKC podaje 9–12 lat, a duże brytyjskie badanie z 2024 roku wyliczyło medianę na 8,1 roku. To mniej niż u większości ras, dlatego warto wybierać hodowlę, która bada psy i zna długość życia przodków szczenięcia.

Czy cane corso nadaje się do mieszkania?

Może mieszkać w dużym mieszkaniu, jeśli dostaje dwa porządne spacery dziennie i zajęcia dla głowy. Gorzej sprawdza się w ciasnym bloku, gdzie codziennie mija obcych ludzi i psy na klatce schodowej, bo to stały stres dla psa o silnym instynkcie stróżującym.

Ile waży cane corso?

Dorosłe psy tej rasy ważą zwykle samce 45–50 kg, samice 40–45 kg. Wysokość w kłębie: 60–68 cm. To zakres dla zdrowych, dorosłych zwierząt w dobrej kondycji.