Mops

Charakter

Mops jest nastawiony na ludzi niemal w stu procentach. Chodzi za domownikami z pokoju do pokoju, chętnie śpi na kanapie i źle znosi długie godziny samotności. Wobec gości jest zwykle otwarty, a z innymi psami i kotami najczęściej żyje bez konfliktów, bo nie ma silnego instynktu łowieckiego ani terytorialnego. Szczeka niewiele, za to chrapie, sapie i pochrząkuje – to część pakietu. Bywa uparty i szybko nudzi się powtarzanym ćwiczeniem, ale dobrze reaguje na krótkie sesje i nagrody (podawane z umiarem, bo łatwo tyje). Ma sporo poczucia humoru i potrafi bawić się jak szczeniak także w dorosłości. Jako stróż się nie sprawdzi – obcego raczej powita merdaniem niż ostrzeżeniem. Z dziećmi dogaduje się dobrze, jeśli nikt nie ciągnie go za fałdy i nie zmusza do biegania w upale.

Energia

spokojnybardzo energiczny

Przywiązanie

niezależnyprzylepa

Z dziećmi

raczej nieświetnie

Z innymi zwierzętami

trudnoświetnie

Podatność na szkolenie

upartychętnie się uczy

Dla początkujących

dla doświadczonychtak

Wobec obcych

nieufnyotwarty

Zabawowość

statecznywieczne dziecko

Linienie

minimalneobfite

Pielęgnacja

łatwawymagająca

Zostawanie samemu

źle znosidobrze znosi

Do mieszkania

potrzebuje domu z ogrodemświetnie w bloku

Szczekliwość

cichygłośny

Z innymi psami

trudnoświetnie

Czujność / obrona

niskawysoka

Ślinienie

prawie wcaledużo

Odporność na zimno

marznieświetna

Odporność na upał

źle znosidobrze znosi

Oceny 1–5 to porównanie z innymi rasami tego samego gatunku, oparte na źródłach podanych na dole strony. Każde zwierzę jest inne. Jak oceniamy cechy

Dla kogo jest mops?

Mops pasuje do osób, które spędzają dużo czasu w domu, mieszkają w bloku i szukają psa do towarzystwa, a nie partnera do biegania czy górskich wypraw. Dobrze odnajdzie się u seniora albo w rodzinie z rozsądnymi starszymi dziećmi. Nie wybieraj go, jeśli chcesz psa do sportu, wychodzisz z domu na cały dzień albo nie masz zapasu na ewentualne leczenie dróg oddechowych i oczu. Alergicy powinni pamiętać, że mops mocno linieje.

Wygląd i wymiary

Pielęgnacja i ruch

Mops potrzebuje ruchu, ale w dawkach dopasowanych do możliwości oddechowych: dwa–trzy spacery dziennie po 20–30 minut w spokojnym tempie zwykle wystarczą. Latem wychodź wcześnie rano i późnym wieczorem, omijaj nagrzany asfalt i nigdy nie zostawiaj psa w samochodzie. Zamiast obroży lepiej sprawdzają się szelki, które nie uciskają szyi. Krótka sierść wypada obficie przez cały rok – gumowa rękawica raz–dwa razy w tygodniu ograniczy kłaczki na ubraniach. Fałdy na pysku trzeba regularnie przecierać i osuszać, a oczy codziennie obejrzeć pod kątem zaczerwienienia czy mrużenia. Mops ma ogromny apetyt, a każdy nadmiarowy kilogram pogarsza oddychanie, dlatego odmierzaj karmę wagą kuchenną i wliczaj smakołyki w dzienną rację. W szkoleniu postaw na krótkie, wesołe sesje z nagrodą zamiast długiego drylu.

Zdrowie i choroby rasy

Mops jest rasą brachycefaliczną, więc najważniejszym problemem jest zespół ras krótkoczaszkowych (BOAS): zwężone nozdrza, wydłużone podniebienie miękkie i ciasne drogi oddechowe utrudniają oddychanie, zwłaszcza w upale i przy wysiłku. Brytyjski Royal Kennel Club zaleca hodowcom ocenę funkcji oddechowej w programie Respiratory Function Grading i zalicza mopsa do 3. kategorii Breed Watch, czyli ras z wyraźnymi problemami budowy. Duże, wypukłe oczy łatwo ulegają urazom i owrzodzeniom. Chorobą typową dla rasy jest martwicze zapalenie mózgu mopsów (PDE), na które istnieje test DNA. W brytyjskim badaniu z 2024 roku mediana długości życia mopsa wyniosła 11,6 roku. Szukaj hodowcy, który pokaże wyniki badań oddechu rodziców i nie stawia na skrajnie płaskie pyski.

• zespół ras brachycefalicznych (BOAS)Zwężone nozdrza, wydłużone podniebienie miękkie i ciasna tchawica utrudniają oddychanie, szczególnie w upale i przy wysiłku.
• urazy i owrzodzenia rogówkiWypukłe oczy w płytkich oczodołach łatwo ulegają zadrapaniom; w skrajnych przypadkach może dojść do wysunięcia gałki ocznej.
• martwicze zapalenie mózgu mopsów (PDE)Zapalna choroba mózgu typowa dla rasy; dostępny jest test DNA dla psów hodowlanych.
• zapalenie skóry w fałdachFałdy na pysku zatrzymują wilgoć i sprzyjają odparzeniom oraz infekcjom.
• otyłośćMops łatwo tyje, a nadwaga nasila problemy z oddychaniem i przegrzewaniem.
• choroba Legga-Calvégo-PerthesaMartwica główki kości udowej u młodych psów, objawiająca się narastającą kulawizną.

To informacje ogólne o rasie, nie diagnoza. Jeśli coś cię niepokoi, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Historia rasy

Mops pochodzi z Chin, gdzie psy o krótkich pyskach od wieków cieszyły się względami. Do Europy trafił dzięki kupcom Holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej i już w XVI wieku był podziwiany w Niderlandach, gdzie stał się symbolem stronników dynastii orańskiej. Gdy na angielski tron wstąpił Wilhelm III Orański, mopsy przybyły razem z nim do Anglii. Przez długi czas znano tam wyłącznie umaszczenie płowe – czarną parę sprowadzono ze Wschodu dopiero w 1877 roku. W XX wieku mops stał się klasycznym psem salonowym, a w ostatnich dekadach jedną z najmodniejszych ras miejskich, co niestety sprzyjało hodowli nastawionej na coraz bardziej płaski pysk.

Ciekawostki

• W XVI-wiecznych Niderlandach mops był symbolem stronników dynastii orańskiej.
• Wzorzec FCI dopuszcza cztery umaszczenia: srebrne, morelowe, płowe i czarne.
• Ciemna linia biegnąca wzdłuż grzbietu od potylicy do ogona jest we wzorcu pożądanym elementem umaszczenia płowych mopsów.
• Brytyjski Royal Kennel Club nie rejestruje mopsów w umaszczeniu merle ze względu na ryzyko wad słuchu i wzroku.

Najczęstsze pytania

Znajdziesz tę rasę też w zestawieniach

• Rasy psów małych
• Jaki pies do mieszkania?
• Spokojne rasy psów
• Psy dla początkujących

Źródła

1. 1FCI standard nr 253 – Pugfci.be
2. 2Royal Kennel Club – Pug breed informationroyalkennelclub.com
3. 3PetMD – Pugpetmd.com
4. 4McMillan et al. 2024, Longevity of companion dog breeds (Scientific Reports)pmc.ncbi.nlm.nih.gov

Ostatnia weryfikacja: 12 listopada 2026. Widzisz błąd? Napisz do nas.