Rasa kota

Maine coon

Maine coon to jedna z największych ras kotów domowych: półdługowłosy kot z Nowej Anglii o masywnym kośćcu, pędzelkach na uszach i puszystym ogonie. Mimo rozmiarów jest łagodny, cierpliwy wobec dzieci i psów, a dojrzewa powoli – pełną posturę osiąga dopiero w wieku 3–5 lat.

Uznawana przez: FIFE, WCF, TICA, CFA

Waga: 4,1–8,2 kg
Długość życia: 12–15 lat
Pochodzenie: Stany Zjednoczone

Ile karmy dla tej rasy?Porównaj z inną rasą

Fot. Original uploader was Guayar at pl.wikipedia, Public domain, Wikimedia Commons

Charakter

Maine coon łączy spokój z ciekawością. Lubi być w centrum domowych spraw: chodzi za domownikami z pokoju do pokoju, zagląda do szafek, przygląda się gotowaniu, ale rzadko domaga się noszenia na rękach. Zamiast jednej ukochanej osoby zwykle wybiera całą rodzinę i krąży między kolanami. Głos ma zaskakująco cichy jak na taki gabaryt – częściej ćwierka i mruczy, niż miauczy. Długo zachowuje dziecięcą ochotę do zabawy, chętnie aportuje piłeczki i bawi się wodą, np. przewracając miskę albo łapiąc strumień z kranu. Do obcych podchodzi z umiarkowaną ciekawością, a psy i inne koty przyjmuje zwykle bez dramatów, choć małe dziecko lub szczeniak mogą się początkowo przestraszyć jego rozmiaru. Jest towarzyski, ale nie natrętny: znosi kilka godzin samotności, jeśli potem ktoś poświęci mu uwagę.

Energia: spokojnybardzo energiczny
Przywiązanie: niezależnyprzylepa
Z dziećmi: raczej nieświetnie
Z innymi zwierzętami: trudnoświetnie
Podatność na szkolenie: upartychętnie się uczy
Dla początkujących: dla doświadczonychtak
Wobec obcych: nieufnyotwarty
Zabawowość: statecznywieczne dziecko
Linienie: minimalneobfite
Pielęgnacja: łatwawymagająca
Zostawanie samemu: źle znosidobrze znosi
Do mieszkania: potrzebuje domu z ogrodemświetnie w bloku
Gadatliwość: cichygaduła
Tylko w domu: potrzebuje wybieguświetnie

Oceny 1–5 to porównanie z innymi rasami tego samego gatunku, oparte na źródłach podanych na dole strony. Każde zwierzę jest inne. Jak oceniamy cechy

Dla kogo jest maine coon?

Maine coon sprawdzi się w rodzinie z dziećmi lub psem, u osoby, która chce kota towarzyskiego, ale nie absorbującego bez przerwy, i ma miejsce na duże meble dla kota. To dobra rasa na pierwszy raz, jeśli zaakceptujesz koszty karmy i większych akcesoriów. Gorszym wyborem będzie dla kogoś, kto mieszka w bardzo małej kawalerce, nie lubi kłębów sierści na podłodze albo szuka kota, który osiągnie dorosłe rozmiary w rok.

Zalety

łagodny wobec dzieci i psów
cichy jak na swoje rozmiary
chętnie uczy się sztuczek i chodzenia w szelkach
futro mniej kołtuniące się niż u persa

Wyzwania

dużo sierści w okresie linienia
potrzebuje dużych drapaków i kuwety
ryzyko HCM i dysplazji bioder
wolno dojrzewa – do 3–5 lat

Wygląd i wymiary

Wymiary i wygląd: Maine coon
Waga	kocury 5,9–8,2 kg, kotki 4,1–5,9 kg
Długość życia	12–15 lat
Sierść	długa
Umaszczenie	brązowy pręgowany, czarny, biały, niebieski, rudy, kremowy, srebrny pręgowany, szylkretowy, dwukolorowy z białym
Kraj pochodzenia	Stany Zjednoczone
Uznanie	Uznawana przez: FIFE, WCF, TICA, CFA. Rasa uznawana przez wszystkie cztery federacje; TICA prowadzi osobno odmianę polidaktylną (Maine Coon Polydactyl).
Inne nazwy	main coon, kot maine coon, Maine Coon cat

Pielęgnacja i ruch

3/5wymagania pielęgnacyjne

4/5linienie

Futro maine coona jest mniej skłonne do kołtunów niż sierść persa, ale nie pielęgnuje się samo. Wystarczy zwykle przeczesać je metalowym grzebieniem 2–3 razy w tygodniu po 5–10 minut, dokładniej na brzuchu, pod pachami i na portkach tylnych łap; w okresie linienia częściej. Kąpiel jest potrzebna rzadko. Ten kot potrzebuje przestrzeni: solidnego, wysokiego drapaka o szerokich półkach, dużej kuwety (standardowe bywają za małe) i codziennych zabaw wędką lub piłką. Zabezpieczony balkon albo wybieg to duży plus. Rośnie wolno, więc nie należy go przekarmiać w nadziei na szybszy wzrost – nadwaga obciąża stawy, które w tej rasie i tak bywają słabszym ogniwem. Dobrze reaguje na klikera i szelki, więc można go nauczyć spacerów i prostych sztuczek.

Ile karmy potrzebuje maine coon?Kalkulator z typową wagą tej rasy: kalorie i gramy dziennie.

Zdrowie i choroby rasy

Maine coon jest w zasadzie odpornym kotem, ale ma kilka dobrze opisanych problemów dziedzicznych. Najważniejsza jest kardiomiopatia przerostowa: część przypadków wiąże się z mutacją MYBPC3 A31P, jednak ujemny wynik testu DNA nie wyklucza choroby, dlatego rodzice powinni mieć też regularne badanie echo serca. Drugim zagadnieniem jest dysplazja stawów biodrowych – w danych amerykańskiego rejestru OFA zmiany miało około co czwarte prześwietlone zwierzę, a w szwedzkich badaniach odsetek był jeszcze wyższy. Duże koty często nie kuleją, tylko mniej skaczą, co łatwo przeoczyć. W rasie występuje też rdzeniowy zanik mięśni (SMA), na który istnieje test genetyczny. Dodatkowe palce u kotów polidaktylnych są zwykle tylko cechą wyglądu.

kardiomiopatia przerostowa (HCM)Najważniejszy problem rasy; u części kotów związana z mutacją MYBPC3 A31P, ale choroba może wystąpić także bez niej.
rdzeniowy zanik mięśni (SMA)Dziedziczna choroba neuronów ruchowych opisana u maine coonów; dostępny test DNA.
dysplazja stawów biodrowychW rejestrze OFA zmiany stwierdzono u ok. 25% prześwietlonych kotów, w szwedzkich danych PawPeds u ponad jednej trzeciej.
polidaktyliaDodatkowe palce występują w części linii; zwykle nie powodują problemów zdrowotnych.

O jakie badania rodziców zapytać hodowcę

echo serca (HCM) u rodziców
test DNA MYBPC3 A31P
test DNA SMA
RTG stawów biodrowych

To informacje ogólne o rasie, nie diagnoza. Jeśli coś cię niepokoi, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Historia rasy

Rasa wywodzi się z kotów, które przypływały na statkach z osadnikami do Nowej Anglii i przez pokolenia przystosowywały się do mroźnych zim stanu Maine. Gęste, nierówne futro, duże łapy i długi ogon to efekt tego naturalnego doboru, a nie pracy hodowców. Udokumentowana historia sięga lat 50. XIX wieku, a w 1895 r. pręgowany maine coon o imieniu Cosey wygrał pierwszą dużą wystawę kotów w Stanach Zjednoczonych. Później moda na persy zepchnęła rasę w cień i przez kilka dekad niemal o niej zapomniano. Miłośnicy odbudowali ją w latach 60. i 70. XX wieku, a pełny status championa w CFA maine coon uzyskał w 1976 r. Dziś należy do najpopularniejszych ras na świecie.

Ciekawostki

Pierwszą dużą wystawę kotów w USA, w 1895 r., wygrał pręgowany maine coon o imieniu Cosey.
Maine coon jest oficjalnym kotem stanu Maine.
Dodatkowe palce zdarzały się dawniej u maine coonów tak często, że TICA prowadzi osobną odmianę polidaktylną.
Kocur maine coon może ważyć ponad 9 kg, choć przeciętne dorosłe samce są wyraźnie lżejsze.

Najczęstsze pytania

Ile waży maine coon?

Według TICA dorosłe kocury ważą zwykle ok. 5,9–8,2 kg, a kotki ok. 4,1–5,9 kg. Zdarzają się cięższe samce, CFA wspomina o kocurach przekraczających 9 kg. Pełną masę kot osiąga dopiero w wieku 3–5 lat, więc roczny maine coon jest jeszcze nastolatkiem.

Czy maine coon może mieszkać w bloku?

Tak, wiele maine coonów żyje w mieszkaniach. Warunkiem jest wysoki, stabilny drapak, duża kuweta, codzienna zabawa i najlepiej zabezpieczony balkon lub okno z siatką. W ciasnej kawalerce bez pionowej przestrzeni taki duży kot szybko się nudzi.

Ile żyje maine coon?

Przeciętnie 12–15 lat. Długość życia zależy w dużej mierze od zdrowia serca, dlatego warto wybierać hodowlę, która bada rodziców echem serca i testami genetycznymi, a u dorosłego kota pilnować prawidłowej masy ciała.

Czy maine coon linieje?

Tak, i to wyraźnie, zwłaszcza wiosną i jesienią. Półdługie futro z podszerstkiem trzeba czesać kilka razy w tygodniu, a w okresie zmiany sierści nawet codziennie. Regularne czesanie ogranicza też kule włosowe.