Rasa kota

Kot brytyjski długowłosy

Kot brytyjski długowłosy to półdługowłosa odmiana znanego brytyjczyka: ten sam krępy tułów, okrągła głowa i pełne policzki, ale futro dłuższe, gęste i odstające od ciała. Jest spokojny, cierpliwy i mało wymagający, choć jego sierść potrzebuje więcej uwagi niż u krótkowłosego kuzyna.

Uznawana przez: FIFE, WCF, TICA

Waga: 3,2–7,7 kg
Długość życia: 12–20 lat
Pochodzenie: Wielka Brytania

Ile karmy dla tej rasy?Porównaj z inną rasą

Fot. BritishEmpire, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons

Charakter

Brytyjczyk długowłosy to kot, który woli być obok niż na rękach. Kładzie się na sofie tuż przy domowniku, lubi wiedzieć, gdzie wszyscy są, ale nie lubi, gdy się go podnosi i długo nosi. Jest cierpliwy wobec dzieci, które potrafią się z nim spokojnie obchodzić, i zwykle bez kłopotu akceptuje psa. Rzadko się odzywa, a jeśli już, to krótkim, cichym dźwiękiem. Nowych ludzi obserwuje z dystansu, po czym albo podchodzi powąchać, albo wraca do drzemki. W młodości bywa zaskakująco figlarny, ale z wiekiem coraz bardziej ceni rutynę i ciepłe legowisko. Nie jest kotem do nauki sztuczek; za to dobrze znosi samotność w ciągu dnia pracy i nie demoluje mieszkania z nudów. Zmiany w domu przyjmuje ze stoickim spokojem.

Energia: spokojnybardzo energiczny
Przywiązanie: niezależnyprzylepa
Z dziećmi: raczej nieświetnie
Z innymi zwierzętami: trudnoświetnie
Podatność na szkolenie: upartychętnie się uczy
Dla początkujących: dla doświadczonychtak
Wobec obcych: nieufnyotwarty
Zabawowość: statecznywieczne dziecko
Linienie: minimalneobfite
Pielęgnacja: łatwawymagająca
Zostawanie samemu: źle znosidobrze znosi
Do mieszkania: potrzebuje domu z ogrodemświetnie w bloku
Gadatliwość: cichygaduła
Tylko w domu: potrzebuje wybieguświetnie

Oceny 1–5 to porównanie z innymi rasami tego samego gatunku, oparte na źródłach podanych na dole strony. Każde zwierzę jest inne. Jak oceniamy cechy

Dla kogo jest kot brytyjski długowłosy?

To dobry kot dla osób pracujących poza domem, seniorów i rodzin ze spokojnymi dziećmi, które chcą łagodnego towarzysza do mieszkania. Sprawdzi się u początkującego opiekuna, jeśli ten zaakceptuje codzienne czesanie. Lepiej wybrać inną rasę, jeśli szukasz kota do aktywnej zabawy i nauki sztuczek, przytulaska noszonego na rękach albo nie masz czasu na regularną pielęgnację gęstego futra.

Zalety

spokojny i cierpliwy
dobrze znosi samotność w ciągu dnia
cichy
dobrze odnajduje się w mieszkaniu

Wyzwania

wymaga częstego czesania
skłonność do nadwagi
nie lubi noszenia na rękach
dużo sierści w okresie linienia

Wygląd i wymiary

Wymiary i wygląd: Kot brytyjski długowłosy
Waga	kocury 4,1–7,7 kg, kotki 3,2–5,4 kg
Długość życia	12–20 lat
Sierść	długa
Umaszczenie	niebieski, liliowy, czarny, czekoladowy, kremowy, rudy, złoty szynszylowy, srebrny, colourpoint, dwukolorowy z białym
Kraj pochodzenia	Wielka Brytania
Uznanie	Uznawana przez: FIFE, WCF, TICA. FIFe (BLH), WCF i TICA (status championa od 2009 r.) uznają rasę; w GCCF ma status championa od 2021 r. CFA nie prowadzi jej jako osobnej rasy – uznaje tylko brytyjskiego krótkowłosego.
Inne nazwy	brytyjczyk długowłosy, british longhair, BLH, lowlander

Pielęgnacja i ruch

4/5wymagania pielęgnacyjne

4/5linienie

Futro długowłosego brytyjczyka ma gęsty podszerstek, który przy zaniedbaniu szybko tworzy kołtuny za uszami, pod pachami i na brzuchu. Najlepiej przeczesywać je codziennie przez kilka minut grzebieniem o rzadkich i gęstych zębach, a w okresie linienia sięgnąć po furminator lub zgrzebło. Kąpiel jest potrzebna tylko przed wystawą albo przy silnym zabrudzeniu. Starsze koty, które same gorzej się myją, mogą potrzebować pomocy przy okolicach ogona. Rasa ma wolny metabolizm i niską potrzebę ruchu, więc porcje trzeba odmierzać, a zabawę wędką czy piłką traktować jako sposób na utrzymanie formy, nie dodatek. Wystarczą 2–3 krótkie sesje dziennie. Dorasta powoli i pełny rozmiar osiąga około piątego roku życia.

Ile karmy potrzebuje kot brytyjski długowłosy?Kalkulator z typową wagą tej rasy: kalorie i gramy dziennie.

Zdrowie i choroby rasy

Brytyjczyki długowłose dzielą zdrowie z krótkowłosą odmianą. GCCF wymienia kardiomiopatię przerostową jako realny problem rasy – nie ma na nią testu genetycznego, więc odpowiedzialni hodowcy regularnie badają serca rodziców echokardiografią i wyłączają chore koty z hodowli. Wielotorbielowatość nerek, która trafiła do rasy razem z genami persów, jest dziś pod kontrolą dzięki testom DNA, ale wynik testu rodziców warto zobaczyć. Największym codziennym zagrożeniem jest nadwaga: spokojny, mało ruchliwy kot łatwo tyje, a gruba warstwa futra maskuje przybierające boki. Kołtuny przy zaniedbanej pielęgnacji mogą powodować podrażnienia skóry. Przy dobrej opiece koty tej rasy żyją długo, według źródeł nawet 14–20 lat.

kardiomiopatia przerostowa (HCM)Występuje w rasie brytyjskiej; brak testu DNA, rodziców bada się echem serca.
wielotorbielowatość nerek (PKD)Odziedziczona po persach; dzięki testom DNA problem jest w hodowlach pod kontrolą.
otyłośćWolny metabolizm i spokojny tryb życia sprzyjają nadwadze.
kołtuny i kule włosoweGęsty podszerstek bez regularnego czesania szybko się filcuje.

O jakie badania rodziców zapytać hodowcę

test DNA PKD
echo serca (HCM) u rodziców
oznaczenie grupy krwi

To informacje ogólne o rasie, nie diagnoza. Jeśli coś cię niepokoi, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Historia rasy

Długowłose kocięta w miotach brytyjskich nie są nowością. Po II wojnie światowej hodowcy, chcąc odbudować masywny typ i mocny kościec rasy, krzyżowali brytyjczyki z persami. W ten sposób do puli genowej trafił recesywny gen długiej sierści, który ujawnia się, gdy oboje rodzice są jego nosicielami. Przez dziesięciolecia takie kocięta sprzedawano jako koty domowe, a w Wielkiej Brytanii mówiono o nich „warianty brytyjskiego krótkowłosego”. Część hodowców zaczęła jednak hodować je celowo. TICA przyznała rasie status championa w 2009 r., GCCF oficjalnie zatwierdziła nazwę British Longhair w 2017 r., a pełny status championa nadała jej w listopadzie 2021 r.

Ciekawostki

Gen długiej sierści trafił do brytyjczyków po II wojnie światowej, przy krzyżowaniu z persami.
W GCCF nazwę British Longhair oficjalnie zatwierdzono dopiero w 2017 r.
Najpopularniejszym umaszczeniem pozostaje klasyczny niebieski, ten sam co u krótkowłosych brytyjczyków.
Dwa krótkowłose brytyjczyki mogą mieć długowłose kocię, jeśli oba są nosicielami recesywnego genu.

Najczęstsze pytania

Czym różni się brytyjczyk długowłosy od krótkowłosego?

Budową i charakterem praktycznie niczym. Różnica dotyczy futra: odmiana długowłosa ma półdługą, gęstą sierść, która wymaga niemal codziennego czesania. Oba koty mogą urodzić się w tym samym miocie.

Ile waży kot brytyjski długowłosy?

Według GCCF kocury ważą ok. 4,1–7,7 kg, a kotki ok. 3,2–5,4 kg. Rasa dojrzewa powoli i może rosnąć nawet do piątego roku życia.

Czy brytyjczyk długowłosy lubi być noszony na rękach?

Zwykle nie. Jest przywiązany do domowników i chętnie leży tuż obok, ale długie noszenie i ściskanie znosi niechętnie. Dzieci warto nauczyć, by głaskały go tam, gdzie leży.

Ile żyje kot brytyjski długowłosy?

GCCF podaje dla rasy brytyjskiej 14–20 lat, TICA 12–20 lat. Kluczowe dla długiego życia są szczupła sylwetka, badania serca i rodzice z ujemnym testem PKD.