Rasa kota

Kot burmski

Kot burmski to zwarty, zaskakująco ciężki kot o krótkim, lśniącym jak atłas futrze i złotych oczach – hodowcy mówią o nim „cegła owinięta w jedwab”. Jest bardzo towarzyski, figlarny i przywiązany do ludzi. W Polsce spotyka się głównie typ europejski, smuklejszy od amerykańskiego.

Uznawana przez: FIFE, WCF, TICA, CFA

Waga: 3,6–6 kg
Długość życia: 10–16 lat
Pochodzenie: Birma (Mjanma); rasa ukształtowana w USA i Wielkiej Brytanii

Ile karmy dla tej rasy?Porównaj z inną rasą

Fot. VikOlliver, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons

Charakter

Burmańczyk to kot, który nie odstępuje człowieka na krok – w USA nazywa się go „kotem na rzep”. Wita domowników w drzwiach, kładzie się na kolanach przy każdej okazji i chętnie uczestniczy w każdej czynności. Jest ciekawski i bystry, łatwo uczy się aportowania, a zabawie oddaje się z kocięcym zapałem także w dorosłym wieku. Zwykle bardzo dobrze dogaduje się z dziećmi, a psy toleruje albo wręcz lubi. Gości przyjmuje z zainteresowaniem, nie z lękiem. Głos ma raczej miękki, ale gdy coś mu nie pasuje, potrafi o tym wyraźnie powiedzieć. Słabą stroną tej towarzyskości jest samotność: burmski kot zostawiony codziennie na wiele godzin szybko zaczyna cierpieć, dlatego często poleca się trzymanie dwóch kotów.

Energia: spokojnybardzo energiczny
Przywiązanie: niezależnyprzylepa
Z dziećmi: raczej nieświetnie
Z innymi zwierzętami: trudnoświetnie
Podatność na szkolenie: upartychętnie się uczy
Dla początkujących: dla doświadczonychtak
Wobec obcych: nieufnyotwarty
Zabawowość: statecznywieczne dziecko
Linienie: minimalneobfite
Pielęgnacja: łatwawymagająca
Zostawanie samemu: źle znosidobrze znosi
Do mieszkania: potrzebuje domu z ogrodemświetnie w bloku
Gadatliwość: cichygaduła
Tylko w domu: potrzebuje wybieguświetnie

Oceny 1–5 to porównanie z innymi rasami tego samego gatunku, oparte na źródłach podanych na dole strony. Każde zwierzę jest inne. Jak oceniamy cechy

Dla kogo jest kot burmski?

Kot burmski pasuje do rodzin z dziećmi, osób pracujących z domu i seniorów, którzy chcą kota stale obecnego i chętnego do przytulania. Świetnie odnajdzie się w domu z drugim kotem lub psem. Jeśli codziennie wychodzisz na 10 godzin i nie planujesz drugiego zwierzęcia, ta rasa będzie nieszczęśliwa. Nie jest też dla osób, które cenią kocią niezależność.

Zalety

bardzo towarzyski i czuły
świetny z dziećmi
minimalna pielęgnacja
jedna z najdłużej żyjących ras w badaniach brytyjskich

Wyzwania

bardzo źle znosi samotność
skłonność do cukrzycy
choroby dziedziczne wymagające testów
domaga się uwagi

Wygląd i wymiary

Wymiary i wygląd: Kot burmski
Waga	kocury 4–6 kg, kotki 3,6–5,4 kg
Długość życia	10–16 lat
Sierść	krótka
Umaszczenie	brązowy (sable/seal), niebieski, czekoladowy (champagne), liliowy (platinum), rudy, kremowy, szylkretowy
Kraj pochodzenia	Birma (Mjanma); rasa ukształtowana w USA i Wielkiej Brytanii
Uznanie	Uznawana przez: FIFE, WCF, TICA, CFA. Istnieją dwa typy: europejski (w FIFe po prostu „Burmese”, w CFA „European Burmese”) i amerykański, krępszy, o okrąglejszej głowie.
Inne nazwy	burmańczyk, burmese, burma, burmski europejski, burmski amerykański

Pielęgnacja i ruch

1/5wymagania pielęgnacyjne

1/5linienie

Krótkie, przylegające futro wymaga niewiele – wystarczy raz w tygodniu przetrzeć je gumową rękawicą lub irchą, by błyszczało. Przy okazji warto obejrzeć skórę, bo matowa, tłusta lub łuszcząca się sierść bywa wczesnym sygnałem choroby. Burmańczyk dorasta szybko i pełną wielkość osiąga około 18. miesiąca życia. Potrzebuje dużo kontaktu i zabawy: wędki, piłeczki do aportowania i zabawki logiczne sprawdzają się dobrze. Rasa ma skłonność do cukrzycy, dlatego warto pilnować szczupłej sylwetki, ważyć karmę i regularnie kontrolować wagę. Burmańczyk dobrze czuje się w mieszkaniu, o ile nie spędza w nim samotnie całych dni. Ze względu na ufność wobec obcych bezpieczniejszy jest zabezpieczony balkon niż swobodne wychodzenie.

Ile karmy potrzebuje kot burmski?Kalkulator z typową wagą tej rasy: kalorie i gramy dziennie.

Zdrowie i choroby rasy

W brytyjskim badaniu Teng i in. (2024) koty burmskie miały najdłuższą oczekiwaną długość życia spośród badanych ras – 14,42 roku od urodzenia, przy średniej 11,74 roku dla wszystkich kotów. Rasa ma jednak swoje słabe punkty. Cukrzyca występuje u niej częściej niż u innych kotów: w badaniu angielskim u 2,27% burmańczyków wobec 0,58% ogółu. Opisano też hipokaliemię, czyli napady osłabienia mięśni z powodu niedoboru potasu, gangliozydozę GM2 oraz zespół bólu ustno-twarzowego. W liniach amerykańskich występuje śmiertelna wada głowy. Dla hipokaliemii, GM2 i wady głowy są testy DNA, o których wyniki warto zapytać hodowcę.

cukrzycaW badaniu angielskim występowała u 2,27% kotów burmskich wobec 0,58% w populacji ogólnej.
hipokaliemia burmskaNapadowy niedobór potasu (mutacja WNK4) powoduje osłabienie mięśni; dostępny test DNA.
zespół bólu ustno-twarzowego (FOPS)Nagłe ataki bólu pyska; rasa burmska jest nim najczęściej dotknięta.
wada głowy kotów burmskichDotyczy linii amerykańskich (delecja genu ALX1); u homozygot śmiertelna wada czaszki, istnieje test DNA.
gangliozydoza GM2Rzadka choroba spichrzeniowa układu nerwowego; wykrywana testem DNA.

O jakie badania rodziców zapytać hodowcę

test DNA hipokaliemii (WNK4)
test DNA wady głowy (ALX1) – linie amerykańskie
test DNA gangliozydozy GM2
oznaczenie grupy krwi

To informacje ogólne o rasie, nie diagnoza. Jeśli coś cię niepokoi, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Historia rasy

Większość współczesnych kotów burmskich wywodzi się od kotki Wong Mau, ciemnobrązowej kotki przywiezionej z Birmy do San Francisco w 1930 roku. Skojarzono ją z kotem syjamskim, co dało początek programowi hodowlanemu. CFA zaczęła rejestrować burmańczyki w 1936 roku, potem na kilka lat wstrzymała rejestrację, a status mistrzowski nadała w 1959 roku. W Wielkiej Brytanii GCCF uznał rasę w 1952 roku. Z czasem hodowle po obu stronach Atlantyku poszły różnymi drogami: Amerykanie wyhodowali kota krępego, o okrągłej głowie, a Europejczycy smuklejszego, o bardziej klinowatej głowie. Dlatego dziś istnieją dwa osobne wzorce.

Ciekawostki

Prawie wszystkie koty burmskie wywodzą się od jednej kotki – Wong Mau, przywiezionej do USA w 1930 roku.
Burmańczyki są cięższe, niż wyglądają, stąd porównanie do „cegły owiniętej w jedwab”.
W USA i w Europie hodowane są dwa różne typy burmańczyków z osobnymi wzorcami.
W brytyjskim badaniu z 2024 roku burmańczyki miały najdłuższą oczekiwaną długość życia spośród badanych ras.

Najczęstsze pytania

Czym różni się kot burmski europejski od amerykańskiego?

Typ amerykański jest krępszy, ma szerszą, okrągłą głowę i okrągłe oczy, a CFA dopuszcza u niego tylko cztery kolory: sable, champagne, blue i platinum. Typ europejski jest smuklejszy, z bardziej klinowatą głową, i ma własny wzorzec z szerszą gamą kolorów. W FIFe i w Polsce dominuje typ europejski.

Ile żyje kot burmski?

Profile rasy podają 10–16 lat. W dużym brytyjskim badaniu kotów pod opieką weterynaryjną burmańczyki miały średnio 14,42 roku oczekiwanej długości życia od urodzenia, najwięcej spośród badanych ras.

Czy kot burmski może zostać sam?

Na kilka godzin tak, ale to jedna z ras najgorzej znoszących samotność. Burmański kot potrzebuje towarzystwa i kontaktu, a zostawiany codziennie na cały dzień może stać się nerwowy lub apatyczny. Dobrym rozwiązaniem są dwa koty.

Ile waży kot burmski?

Purina podaje 3,6–5,4 kg, a duże kocury mogą ważyć do około 6 kg. Burmańczyk jest zwarty i umięśniony, więc na rękach wydaje się cięższy, niż sugerowałby jego rozmiar. Pełną wielkość osiąga szybko, około 18. miesiąca życia.