Rasa psa

Alaskan malamute

Alaskan malamute to potężny pies zaprzęgowy z Alaski, jeden z najstarszych arktycznych psów pociągowych. Nie był stworzony do wyścigów, lecz do ciągnięcia ciężkich ładunków na długich dystansach. Alaskan malamute jest silny, wytrzymały i przyjazny wobec ludzi, ale też niezależny, z wyraźnym instynktem łowieckim i bardzo gęstą sierścią.

Grupa V FCI · Szpice i pierwotne · wzorzec nr 243

Waga: 34–38 kg
Wzrost w kłębie: 58,5–63,5 cm
Długość życia: 10–14 lat
Pochodzenie: Stany Zjednoczone (Alaska)

Ile karmy dla tej rasy?Porównaj z inną rasą

Fot. SCMW, CC BY 3.0, Wikimedia Commons

Charakter

Malamut wobec ludzi jest zwykle życzliwy i towarzyski – nawet obcego potrafi przywitać jak starego znajomego, dlatego jako stróż się nie sprawdza, choć jego wygląd wiele osób odstrasza. Z rodziną jest lojalny i zabawowy, ale nie jest psem, który czeka na każde słowo opiekuna. Jest inteligentny i szybko się uczy, jednak wykonuje polecenia tylko wtedy, gdy widzi w tym sens; nudne powtórki szybko go zniechęcają. Do innych psów, zwłaszcza tej samej płci, bywa dominujący. Ma silny instynkt łowiecki, więc małe zwierzęta, w tym koty spoza domu, są w niebezpieczeństwie. Rzadko szczeka, za to „rozmawia”: wyje, pomrukuje i zawodzi. Znudzony i niewybiegany malamut potrafi rozkopać ogród i sforsować ogrodzenie.

Energia: spokojnybardzo energiczny
Przywiązanie: niezależnyprzylepa
Z dziećmi: raczej nieświetnie
Z innymi zwierzętami: trudnoświetnie
Podatność na szkolenie: upartychętnie się uczy
Dla początkujących: dla doświadczonychtak
Wobec obcych: nieufnyotwarty
Zabawowość: statecznywieczne dziecko
Linienie: minimalneobfite
Pielęgnacja: łatwawymagająca
Zostawanie samemu: źle znosidobrze znosi
Do mieszkania: potrzebuje domu z ogrodemświetnie w bloku
Szczekliwość: cichygłośny
Z innymi psami: trudnoświetnie
Czujność / obrona: niskawysoka
Ślinienie: prawie wcaledużo
Odporność na zimno: marznieświetna
Odporność na upał: źle znosidobrze znosi

Oceny 1–5 to porównanie z innymi rasami tego samego gatunku, oparte na źródłach podanych na dole strony. Każde zwierzę jest inne. Jak oceniamy cechy

Dla kogo jest alaskan malamute?

Malamut pasuje do doświadczonej, aktywnej osoby lub rodziny z domem i solidnie ogrodzonym ogrodem, która uprawia sporty zaprzęgowe albo dużo wędruje, także zimą. Dobrze, jeśli w domu jest drugi pies do zabawy, a opiekun ma czas na codzienne szczotkowanie. Nie jest to pies dla początkujących, do mieszkania w bloku, do domu z kotami lub królikami ani dla kogoś, kto oczekuje bezwzględnego posłuszeństwa.

Zalety

przyjazny wobec ludzi
ogromna wytrzymałość
świetnie znosi mróz
rzadko szczeka

Wyzwania

bardzo silny instynkt łowiecki
obfite linienie
źle znosi upał
niezależny, ucieka i kopie

Wygląd i wymiary

Wymiary i wygląd: Alaskan malamute
Wzrost w kłębie	samce 63,5 cm, samice 58,5 cm
Waga	samce 38 kg, samice 34 kg
Długość życia	10–14 lat
Sierść	średnia
Umaszczenie	szary z białym, czarny z białym, sobolowy z białym, rudy z białym, biały
Kraj pochodzenia	Stany Zjednoczone (Alaska)
Klasyfikacja	Grupa V: Szpice i psy w typie pierwotnym
Inne nazwy	malamut, malamute, malamut alaskański

Pielęgnacja i ruch

90–150minruchu dziennie

3/5wymagania pielęgnacyjne

3/5linienie

Malamut potrzebuje codziennie dużej dawki ruchu – realnie półtorej do dwóch i pół godziny, najlepiej z elementem pracy: ciągnięcie sań, canicross, bikejoring, wędrówki z plecakiem dla psa czy weight pulling. Ogród musi mieć wysokie i solidne ogrodzenie, odporne na podkopy. Bez smyczy chodzi tylko w zamkniętym terenie, bo przywołanie przegrywa z instynktem. Gęsta, wodoodporna sierść wymaga według AKC codziennego szczotkowania i sprawdzania, czy nie powstają kołtuny, a dwa razy w roku, w okresie linienia, także zgrzebła do podszerstka. Kąpiel wystarcza co 6–8 tygodni. Malamut bardzo źle znosi upał; latem aktywność przenosi się na wczesny ranek, a pies potrzebuje cienia i chłodnego miejsca. Szkolenie wymaga cierpliwości, krótkich sesji i dobrych nagród.

Ile karmy potrzebuje alaskan malamute?Kalkulator z typową wagą tej rasy: kalorie i gramy dziennie.

Zdrowie i choroby rasy

Malamut żyje zwykle 10–14 lat; brytyjskie badanie z 2024 roku podało medianę 11,3 roku. AKC zaleca, by hodowcy badali rodziców pod kątem dysplazji stawów biodrowych i łokciowych, trombopatii, chondrodysplazji, niedoczynności tarczycy, dziedzicznej polineuropatii, choroby von Willebranda i ślepoty dziennej. Brytyjski Kennel Club jako dobrą praktykę wymienia test DNA na polineuropatię malamutów (AMPN) i dbałość o różnorodność genetyczną, a jako najlepszą praktykę także test na degenerację czopków, RTG bioder i łokci oraz badanie oczu. Duży, ciężki pies z grubą sierścią źle znosi przegrzanie, co trzeba brać pod uwagę w coraz cieplejsze polskie lata.

dysplazja stawów biodrowych i łokciowychNajczęstsze schorzenie szkieletowe; rodzice powinni mieć RTG.
polineuropatia malamutów (AMPN)Dziedziczna choroba nerwów obwodowych; Kennel Club zaleca test DNA.
ślepota dzienna (degeneracja czopków)Pies gorzej widzi w jasnym świetle; dostępny test DNA.
chondrodysplazja (karłowatość)Dziedziczne zaburzenie wzrostu kości kończyn.
niedoczynność tarczycyAKC wymienia ją wśród chorób, na które bada się rodziców.
trombopatia i choroba von WillebrandaZaburzenia krzepnięcia krwi występujące w rasie.

O jakie badania rodziców zapytać hodowcę

RTG HD/ED
test DNA AMPN
test DNA degeneracji czopków (CD)
badanie oczu (ECVO)
badanie tarczycy

To informacje ogólne o rasie, nie diagnoza. Jeśli coś cię niepokoi, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Historia rasy

Brytyjski Kennel Club wywodzi nazwę rasy od plemienia Mahlemutów, koczowniczych Inuitów z Alaski, którzy używali tych psów do ciągnięcia ciężkich ładunków na duże odległości. Malamuty sypiały na zewnątrz w każdą pogodę, a gęsta podwójna sierść chroniła je przed mrozem; nawet wnętrza uszu mają owłosione. Wzorzec FCI nazywa malamuta jednym z najstarszych arktycznych psów zaprzęgowych i podkreśla, że przy ocenie najważniejsza jest jego funkcja: ciężki transport w Arktyce. Z tego powodu wzorzec podaje „pożądaną wielkość do pracy” zamiast przedziałów wzrostu i wagi.

Ciekawostki

Nazwa rasy pochodzi od plemienia Mahlemutów z Alaski.
Wzorzec FCI podaje „pożądaną wielkość do pracy”: 63,5 cm i 38 kg dla psa oraz 58,5 cm i 34 kg dla suki.
Jedynym dopuszczalnym jednolitym umaszczeniem malamuta jest całkowicie białe.
Malamut ma owłosione nawet wnętrza uszu, co chroni je przed odmrożeniem.

Najczęstsze pytania

Czy alaskan malamute może mieszkać w bloku?

To bardzo trudne. Malamut potrzebuje półtorej do dwóch godzin intensywnego ruchu dziennie, obficie linieje i źle znosi ciepło w nagrzanym mieszkaniu. Najlepiej czuje się w domu z dużym, mocno ogrodzonym ogrodem i z opiekunem uprawiającym sporty z psem.

Czym różni się malamut od husky?

Malamut jest większy i cięższy: pożądany samiec ma 63,5 cm i 38 kg, podczas gdy husky jest lżejszy i zbudowany do szybkiego biegu. Malamut to pies do ciągnięcia ciężkich ładunków, husky do sprinterskiego zaprzęgu. Wzorzec FCI wymaga u malamuta brązowych oczu, a niebieskie dyskwalifikują psa.

Ile żyje alaskan malamute?

Zwykle 10–14 lat. Brytyjskie badanie z 2024 roku wyliczyło medianę 11,3 roku. Na długość życia wpływa przede wszystkim szczupła sylwetka, zdrowe stawy i ochrona przed przegrzaniem latem.

Czy malamut dogaduje się z kotem?

Bywa z tym bardzo różnie. Malamut ma silny instynkt łowiecki i dla wielu psów tej rasy kot to zdobycz. Psy wychowane z kotem od szczeniaka czasem go akceptują, ale obce koty i małe zwierzęta nadal są zagrożone.

Ile waży alaskan malamute?

Dorosłe psy tej rasy ważą zwykle samce 38 kg, samice 34 kg. Wysokość w kłębie: 58,5–63,5 cm. To zakres dla zdrowych, dorosłych zwierząt w dobrej kondycji.