Rasa psa

Bolończyk

Bolończyk to mały, śnieżnobiały piesek do towarzystwa z Włoch, spokrewniony z maltańczykiem i bichonem frise. Ma puszystą szatę układającą się w luźne kosmyki, która prawie nie linieje. Jest spokojny, łagodny i bardzo przywiązany do opiekuna, dzięki czemu dobrze sprawdza się w mieszkaniu, także u seniorów i początkujących.

Mało linieje
Grupa IX FCI · Psy do towarzystwa · wzorzec nr 196

Waga: 2,5–4 kg
Wzrost w kłębie: 25–30 cm
Długość życia: 12–15 lat
Pochodzenie: Włochy

Ile karmy dla tej rasy?Porównaj z inną rasą

Fot. Pleple2000, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons

Charakter

Wzorzec FCI opisuje bolończyka jako psa bardzo pogodnego, raczej mało aktywnego i niezwykle wiernego opiekunowi oraz jego otoczeniu. W praktyce to spokojny towarzysz, który najchętniej spędza dzień tuż obok człowieka, na kolanach lub kanapie. Nie jest tak żywiołowy jak bichon frise, ale chętnie się bawi, uczy prostych sztuczek i lubi krótkie spacery w towarzystwie swoich ludzi. Wobec obcych bywa na początku nieśmiały i powściągliwy, za to z domownikami jest wylewny i czuły. Rzadko szczeka bez powodu. Bardzo silnie wiąże się z opiekunem, przez co źle znosi długie godziny samotności – pozostawiony sam potrafi popiskiwać i niszczyć. Z innymi psami i kotami zwykle żyje zgodnie. Przy dzieciach trzeba pamiętać, że to delikatny, kilkukilogramowy pies, który nie lubi ciągnięcia i noszenia.

Energia: spokojnybardzo energiczny
Przywiązanie: niezależnyprzylepa
Z dziećmi: raczej nieświetnie
Z innymi zwierzętami: trudnoświetnie
Podatność na szkolenie: upartychętnie się uczy
Dla początkujących: dla doświadczonychtak
Wobec obcych: nieufnyotwarty
Zabawowość: statecznywieczne dziecko
Linienie: minimalneobfite
Pielęgnacja: łatwawymagająca
Zostawanie samemu: źle znosidobrze znosi
Do mieszkania: potrzebuje domu z ogrodemświetnie w bloku
Szczekliwość: cichygłośny
Z innymi psami: trudnoświetnie
Czujność / obrona: niskawysoka
Ślinienie: prawie wcaledużo
Odporność na zimno: marznieświetna
Odporność na upał: źle znosidobrze znosi

Oceny 1–5 to porównanie z innymi rasami tego samego gatunku, oparte na źródłach podanych na dole strony. Każde zwierzę jest inne. Jak oceniamy cechy

Dla kogo jest bolończyk?

Bolończyk to świetny wybór dla seniorów, osób mieszkających w mieście, początkujących opiekunów i alergików, którzy szukają spokojnego, czułego psa do mieszkania. Sprawdzi się u kogoś, kto spędza dużo czasu w domu i lubi regularną pielęgnację. Nie wybieraj go, jeśli pracujesz poza domem cały dzień, szukasz psa do biegania albo nie chcesz codziennie czesać szaty.

Zalety

prawie nie linieje
spokojny i łagodny
idealny do mieszkania
długowieczny

Wyzwania

szata wymaga częstego czesania
źle znosi samotność
nieśmiały wobec obcych
skłonność do kamienia nazębnego

Wygląd i wymiary

Wymiary i wygląd: Bolończyk
Wzrost w kłębie	samce 27–30 cm, samice 25–28 cm
Waga	samce 2,5–4 kg, samice 2,5–4 kg
Długość życia	12–15 lat
Sierść	długa
Umaszczenie	czysto biały (dopuszczalny lekki odcień kości słoniowej)
Kraj pochodzenia	Włochy
Klasyfikacja	Grupa IX: Psy ozdobne i do towarzystwa
Inne nazwy	bolognese, Bichon Bolognese, Bolognese

Pielęgnacja i ruch

20–45minruchu dziennie

4/5wymagania pielęgnacyjne

1/5linienie

Bolończyk nie potrzebuje dużo ruchu – wystarczą mu dwa–trzy krótkie spacery dziennie, łącznie około pół godziny, oraz zabawy w domu. Chętnie uczy się sztuczek i reaguje na nagrody, więc krótkie sesje szkoleniowe są dla niego przyjemnością. Wymagająca jest natomiast pielęgnacja. Puszysta, kosmykowata szata bez podszerstka nie linieje, ale łatwo się filcuje, dlatego trzeba ją rozczesywać codziennie lub co drugi dzień, aż do skóry. Kąpiel co kilka tygodni utrzymuje biel, a okolice oczu warto przemywać, by ograniczyć przebarwienia od łez. Wielu opiekunów decyduje się na krótsze, praktyczne strzyżenie u groomera. Mycie zębów kilka razy w tygodniu to dobra profilaktyka kamienia. Bolończyk źle znosi samotność, więc przyzwyczajaj go do zostawania sam stopniowo, zaczynając od kilku minut.

Ile karmy potrzebuje bolończyk?Kalkulator z typową wagą tej rasy: kalorie i gramy dziennie.

Zdrowie i choroby rasy

Bolończyk jest rasą zdrową i długowieczną: AKC podaje 12–14 lat, a w brytyjskim badaniu mediana wyniosła aż 14,9 roku, choć próba była niewielka. Klub rasy w USA uważa większość bolończyków za zdrowe, a odpowiedzialni hodowcy badają psy hodowlane pod kątem zwichnięcia rzepki i chorób oczu; zalecane testy obejmują ocenę rzepek, badanie okulistyczne i test DNA w kierunku postępującego zaniku siatkówki (PRA-prcd). Brytyjski Kennel Club zaleca badania oczu. Jak u większości ras miniaturowych, częstym problemem jest kamień nazębny i choroby przyzębia, dlatego od szczenięcia warto przyzwyczajać psa do mycia zębów. Biała szata wymaga też kontroli skóry, bo pod kołtunami łatwo o podrażnienia.

zwichnięcie rzepkiKlub rasy w USA zaleca ocenę rzepek psów hodowlanych.
choroby oczu (m.in. PRA-prcd)Zalecane badania okulistyczne i test DNA w kierunku postępującego zaniku siatkówki.
choroby przyzębiaJak u innych ras miniaturowych, kamień nazębny i paradontoza pojawiają się często.

O jakie badania rodziców zapytać hodowcę

ocena rzepek
badanie oczu (ECVO)
test DNA PRA-prcd

To informacje ogólne o rasie, nie diagnoza. Jeśli coś cię niepokoi, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Historia rasy

Bolończyk należy do starej rodziny bichonów. Wzorzec FCI wskazuje, że jego pochodzenie łączy się z maltańczykiem, bo przodkowie obu ras to małe psy, które Arystoteles nazywał canes melitenses. Bolończyki znano już w czasach rzymskich, a później stały się cenionym prezentem na dworach. Kosma Medyceusz podarował osiem takich psów belgijskim arystokratom, a król Hiszpanii Filip II, dziękując za dwa bolończyki od księcia d’Este, napisał, że to najbardziej królewski dar, jaki można dać cesarzowi. Psy te widać na obrazach Tycjana, Pietera Bruegla Starszego i Goi. Nazwa pochodzi od Bolonii, kojarzonej z hodowlą rasy.

Ciekawostki

Król Hiszpanii Filip II nazwał bolończyki najbardziej królewskim darem, jaki można ofiarować cesarzowi.
Kosma Medyceusz podarował belgijskim arystokratom aż osiem bolończyków.
Wzorzec FCI dopuszcza wyłącznie umaszczenie białe, z najwyżej lekkim odcieniem kości słoniowej.
Szata bolończyka układa się w luźne kosmyki i, według wzorca, nigdy nie tworzy frędzli.

Najczęstsze pytania

Czy bolończyk linieje?

Bolończyk praktycznie nie linieje – nie ma podszerstka, a martwy włos zostaje w szacie, dopóki go nie wyczeszesz. Dlatego bywa polecany alergikom, choć żaden pies nie jest w pełni hipoalergiczny. Ceną jest częste czesanie, by szata się nie filcowała.

Czym różni się bolończyk od maltańczyka?

Oba są białe i spokrewnione, ale maltańczyk ma długi, prosty, jedwabisty włos opadający do ziemi, a bolończyk puszystą szatę w luźnych kosmykach, odstającą od ciała. Bolończyk jest też zwykle spokojniejszy i bardziej powściągliwy wobec obcych.

Ile waży bolończyk?

Według wzorca FCI dorosły bolończyk waży 2,5–4 kg. Psy mierzą 27–30 cm w kłębie, a suki 25–28 cm. To pies kwadratowy, o długości tułowia równej wysokości w kłębie.

Czy bolończyk może zostawać sam?

Krótko tak, ale długie godziny samotności znosi źle, bo bardzo silnie wiąże się z opiekunem. Przyzwyczajanie do zostawania samemu trzeba zacząć od szczenięcia i wydłużać czas stopniowo. Przy pracy poza domem przez cały dzień warto zaplanować opiekę.

Ile żyje bolończyk?

Typowa długość życia rasy bolończyk to 12–15 lat. Na wynik wpływają geny rodziców, waga, ruch i regularna profilaktyka u weterynarza.