Rasa psa

Mastif tybetański

Mastif tybetański to potężny, gęsto owłosiony pies stróżujący z Himalajów, od wieków pilnujący obozowisk koczowników i tybetańskich klasztorów. Jest niezależny, spokojny w domu i bardzo czujny wobec obcych. To rasa dla doświadczonych opiekunów, którzy szukają psa obronnego, a nie posłusznego kompana do sportu.

Grupa II FCI · Molosy, pinczery i sznaucery · wzorzec nr 230

Waga: 32–68 kg
Wzrost w kłębie: 61–76 cm
Długość życia: 10–13 lat
Pochodzenie: Tybet (Chiny)

Ile karmy dla tej rasy?Porównaj z inną rasą

Fot. Pleple2000, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons

Charakter

Mastif tybetański myśli samodzielnie, bo przez stulecia sam decydował, kogo wpuścić do obozowiska. Z rodziną jest spokojny, łagodny i lojalny, ale nie narzuca się z czułościami. Wobec obcych zachowuje rezerwę i wyraźny dystans – AKC ocenia jego otwartość na nieznajomych najniżej w skali. Ma silny instynkt terytorialny, więc pilnuje ogrodu, samochodu i domowników, a gości akceptuje dopiero po wprowadzeniu przez opiekuna. Komendy wykonuje, gdy uzna je za sensowne; szybkie powtarzanie ćwiczeń go nudzi. Bywa najbardziej aktywny wieczorem i w nocy, kiedy chętnie oznajmia swoją obecność głębokim, donośnym szczekaniem. Z dziećmi z rodziny zwykle jest tolerancyjny, ale zabawy obcych dzieci z domownikami może odebrać jako zagrożenie. Dojrzewa powoli, nawet do trzeciego roku życia.

Energia: spokojnybardzo energiczny
Przywiązanie: niezależnyprzylepa
Z dziećmi: raczej nieświetnie
Z innymi zwierzętami: trudnoświetnie
Podatność na szkolenie: upartychętnie się uczy
Dla początkujących: dla doświadczonychtak
Wobec obcych: nieufnyotwarty
Zabawowość: statecznywieczne dziecko
Linienie: minimalneobfite
Pielęgnacja: łatwawymagająca
Zostawanie samemu: źle znosidobrze znosi
Do mieszkania: potrzebuje domu z ogrodemświetnie w bloku
Szczekliwość: cichygłośny
Z innymi psami: trudnoświetnie
Czujność / obrona: niskawysoka
Ślinienie: prawie wcaledużo
Odporność na zimno: marznieświetna
Odporność na upał: źle znosidobrze znosi

Oceny 1–5 to porównanie z innymi rasami tego samego gatunku, oparte na źródłach podanych na dole strony. Każde zwierzę jest inne. Jak oceniamy cechy

Dla kogo jest mastif tybetański?

Mastif tybetański pasuje do doświadczonej osoby, która mieszka w domu z dużym, dobrze ogrodzonym terenem, szuka psa stróżującego i akceptuje jego niezależność. Sprawdzi się u ludzi spokojnych, konsekwentnych i cierpliwych. Nie nadaje się do bloku, dla rodzin z częstymi gośćmi, dla początkujących ani dla kogoś, kto marzy o psie wykonującym każdą komendę i witającym wszystkich z radością.

Zalety

doskonały, naturalny stróż
spokojny w domu
umiarkowane potrzeby ruchu
odporny na zimno

Wyzwania

niezależny i trudny w szkoleniu
nieufny wobec obcych
głośne szczekanie, zwłaszcza nocą
obfite sezonowe linienie

Wygląd i wymiary

Wymiary i wygląd: Mastif tybetański
Wzrost w kłębie	samce 66–76 cm, samice 61–71 cm
Waga	samce 41–68 kg, samice 32–54 kg
Długość życia	10–13 lat
Sierść	średnia
Umaszczenie	czarny, czarny podpalany, niebieski, niebieski podpalany, złoty (od płowego do głęboko rudego), sobolowy
Kraj pochodzenia	Tybet (Chiny)
Klasyfikacja	Grupa II: Pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do bydła
Inne nazwy	do khyi, Tibetan Mastiff, dogkhyi

Pielęgnacja i ruch

45–60minruchu dziennie

3/5wymagania pielęgnacyjne

4/5linienie

Mastif tybetański nie potrzebuje intensywnego treningu – wystarczy mu około godziny spokojnych spacerów dziennie i możliwość obserwowania terenu z ogrodu. Ogrodzenie musi być wysokie i solidne, bo pies chętnie patroluje granice posesji. Szkolenie opiera się na cierpliwości, krótkich sesjach i budowaniu zaufania; mechaniczne powtórki nie działają. Socjalizację z ludźmi, psami i nowymi sytuacjami trzeba prowadzić przez cały okres dorastania, inaczej dorosły pies może nie akceptować gości. Gęsta, dwuwarstwowa szata wymaga szczotkowania raz lub dwa razy w tygodniu, a raz w roku pies gubi ogromną ilość podszerstka – wtedy czesanie codziennie to konieczność. Latem chroń go przed upałem: cień, chłodne podłoże i spacery o świcie. Nie przekarmiaj szczeniąt; rosną powoli i nie powinny przybierać na wadze zbyt szybko.

Ile karmy potrzebuje mastif tybetański?Kalkulator z typową wagą tej rasy: kalorie i gramy dziennie.

Zdrowie i choroby rasy

Mastif tybetański żyje dłużej niż wiele molosów: AKC podaje 10–12 lat, a niewielka próba w brytyjskim badaniu długości życia dała medianę 13,3 roku. Klub rasy w USA uważa go za rasę ogólnie zdrową, ale wymienia dysplazję stawów biodrowych i łokciowych, niedoczynność tarczycy oraz napady padaczkowe. Zalecane badania psów hodowlanych to RTG bioder i łokci, badanie oczu oraz badanie tarczycy. Ze względu na grubą szatę rasa jest wrażliwa na przegrzanie, co w polskich, coraz cieplejszych latach ma realne znaczenie. Przy zakupie warto unikać hodowli stawiających na ekstremalną masę i nadmiar skóry na głowie, bo przesada w budowie odbija się na stawach i oczach.

dysplazja stawów biodrowych i łokciowychCzęsta u dużych, ciężkich ras; rodzice powinni mieć wyniki RTG.
niedoczynność tarczycyKlub rasy wymienia niską aktywność tarczycy wśród spotykanych problemów; wykrywana badaniem krwi.
napady padaczkoweZaburzenia drgawkowe wymieniane przez klub rasy; wymagają diagnostyki neurologicznej.
przegrzanieGęsta szata i masa ciała sprawiają, że rasa źle znosi upał.

O jakie badania rodziców zapytać hodowcę

RTG HD/ED
badanie oczu (ECVO)
badanie tarczycy

To informacje ogólne o rasie, nie diagnoza. Jeśli coś cię niepokoi, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Historia rasy

Mastif tybetański, czyli do khyi, od wieków pilnował stad i obozowisk koczowniczych pasterzy w Himalajach oraz bram tybetańskich klasztorów. Wzorzec FCI przypomina, że wzmianki o potężnych psach z tego regionu pojawiają się od Arystotelesa po relacje Marco Polo, który wyruszył do Azji w 1271 roku. Jednego z pierwszych psów na Zachód przysłał królowej Wiktorii lord Hardinge w 1847 roku, a w 1898 roku urodził się zarejestrowany miot w berlińskim zoo. Brytyjski Kennel Club zaznacza, że po zajęciu Tybetu przez Chiny w 1950 roku wiele psów zabito, a współczesna hodowla opiera się na osobnikach ocalałych w odległych rejonach.

Ciekawostki

Wzorzec FCI wymienia charakterystyczne szczekanie mastifa tybetańskiego jako cechę wysoko cenioną w rasie.
W 1828 roku król Jerzy IV przekazał mastifa tybetańskiego do londyńskiego zoo.
Według wzorca FCI pies musi mieć co najmniej 66 cm w kłębie, a suka 61 cm – górnej granicy nie ma.
W Tybecie psy tej rasy często przywiązywano przy wejściu do obejścia, by odstraszały obcych.

Najczęstsze pytania

Ile waży mastif tybetański?

Wzorzec FCI podaje tylko minimalny wzrost. Według AKC dorosły pies waży 90–150 funtów, czyli około 41–68 kg, a suka 70–120 funtów, około 32–54 kg. United Kennel Club podaje podobne zakresy i podkreśla, że rasa dojrzewa powoli.

Czy mastif tybetański jest groźny?

Nie figuruje w polskim wykazie ras uznawanych za agresywne. Jest jednak psem obronnym, nieufnym wobec obcych i silnie terytorialnym, więc wymaga starannej socjalizacji i odpowiedzialnego opiekuna. Źle prowadzony może stanowić zagrożenie dla gości.

Czy mastif tybetański linieje?

Przez większość roku umiarkowanie, ale raz w roku zrzuca podszerstek bardzo intensywnie, przez kilka tygodni. W tym czasie trzeba go czesać codziennie. Poza okresem linienia wystarcza szczotkowanie raz lub dwa razy w tygodniu.

Ile żyje mastif tybetański?

Typowa długość życia rasy mastif tybetański to 10–13 lat. Na wynik wpływają geny rodziców, waga, ruch i regularna profilaktyka u weterynarza.