Rasa psa

Rhodesian ridgeback

Rhodesian ridgeback to duży pies myśliwski z Afryki Południowej, rozpoznawalny po „grzebieniu” – pasie sierści rosnącej pod włos wzdłuż grzbietu. Dawniej w małych grupach tropił lwy i osaczał je do przybycia myśliwego. Rhodesian ridgeback jest dziś spokojnym, godnym psem rodzinnym, ale też wymagającym, silnym i niezależnym.

Grupa VI FCI · Psy gończe · wzorzec nr 146

Waga: 32–38,5 kg
Wzrost w kłębie: 61–69 cm
Długość życia: 10–12 lat
Pochodzenie: Afryka Południowa (RPA, Zimbabwe)

Ile karmy dla tej rasy?Porównaj z inną rasą

Fot. Vulkano12, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons

Charakter

Wzorzec FCI opisuje ridgebacka jako psa godnego, inteligentnego i powściągliwego wobec obcych, ale bez agresji i lękliwości. W domu bywa spokojny, wręcz leniwy, chętnie zajmuje kanapę i jest bardzo czuły wobec swoich ludzi. Na zewnątrz budzi się w nim myśliwy: potrafi błyskawicznie ruszyć za zwierzyną, a jego siła i szybkość robią wrażenie. Jest niezależny i potrafi sam podejmować decyzje, co przy szkoleniu wymaga konsekwencji, cierpliwości i dobrej motywacji – siłowe metody się nie sprawdzają. Wobec dzieci z rodziny zwykle jest łagodny, choć młody pies bywa niezdarny. Instynkt ochrony domu ma silny, ale rzadko szczeka bez powodu. Dojrzewa długo, nawet do trzeciego roku życia.

Energia: spokojnybardzo energiczny
Przywiązanie: niezależnyprzylepa
Z dziećmi: raczej nieświetnie
Z innymi zwierzętami: trudnoświetnie
Podatność na szkolenie: upartychętnie się uczy
Dla początkujących: dla doświadczonychtak
Wobec obcych: nieufnyotwarty
Zabawowość: statecznywieczne dziecko
Linienie: minimalneobfite
Pielęgnacja: łatwawymagająca
Zostawanie samemu: źle znosidobrze znosi
Do mieszkania: potrzebuje domu z ogrodemświetnie w bloku
Szczekliwość: cichygłośny
Z innymi psami: trudnoświetnie
Czujność / obrona: niskawysoka
Ślinienie: prawie wcaledużo
Odporność na zimno: marznieświetna
Odporność na upał: źle znosidobrze znosi

Oceny 1–5 to porównanie z innymi rasami tego samego gatunku, oparte na źródłach podanych na dole strony. Każde zwierzę jest inne. Jak oceniamy cechy

Dla kogo jest rhodesian ridgeback?

Ridgeback pasuje do aktywnego, doświadczonego opiekuna, który ma czas na szkolenie i lubi długie spacery, a w domu ceni spokój. Dobrze czuje się w rodzinie z dziećmi i w domu z ogrodem. Nie jest dobrym wyborem dla osoby, która pierwszy raz ma psa, dla domów z królikami lub obcymi kotami ani dla kogoś, kto chce psa idealnie posłusznego.

Zalety

spokojny i czuły w domu
łatwa pielęgnacja
dobrze znosi upał
rzadko szczeka

Wyzwania

niezależny i uparty
silny instynkt łowiecki
dużo siły na smyczy
długo dojrzewa

Wygląd i wymiary

Wymiary i wygląd: Rhodesian ridgeback
Wzrost w kłębie	samce 63–69 cm, samice 61–66 cm
Waga	samce 36,5–38,5 kg, samice 32 kg
Długość życia	10–12 lat
Sierść	krótka
Umaszczenie	jasnopszeniczny, pszeniczny, czerwonopszeniczny
Kraj pochodzenia	Afryka Południowa (RPA, Zimbabwe)
Klasyfikacja	Grupa VI: Psy gończe i rasy pokrewne
Inne nazwy	ridgeback, lwi pies, pies na lwy, rodezjan

Pielęgnacja i ruch

60–120minruchu dziennie

2/5wymagania pielęgnacyjne

3/5linienie

Ridgeback potrzebuje od godziny do dwóch godzin ruchu dziennie: długich spacerów, biegania, a także zajęć takich jak tropienie, coursing czy agility. Poza bezpiecznym terenem lepiej trzymać go na smyczy lub lince, bo instynkt pogoni jest silny. Krótka, przylegająca sierść wymaga jedynie szczotkowania raz w tygodniu i okazjonalnej kąpieli. Pazury trzeba regularnie skracać; wiele ridgebacków nie lubi obcinaczki i lepiej toleruje szlifierkę. Szkolenie powinno zacząć się wcześnie i opierać na nagrodach, z dużą dawką socjalizacji z ludźmi i psami. Szczeniaka dużej rasy karmi się karmą dostosowaną do jego tempa wzrostu i nie forsuje długimi biegami, dopóki stawy nie dojrzeją. Ridgeback dobrze znosi ciepło, ale zimą, przy krótkiej sierści bez gęstego podszerstka, w mróz przyda mu się kurtka i ciepłe legowisko w domu.

Ile karmy potrzebuje rhodesian ridgeback?Kalkulator z typową wagą tej rasy: kalorie i gramy dziennie.

Zdrowie i choroby rasy

Ridgeback jest raczej zdrowym psem; brytyjskie badanie z 2024 roku podało medianę 12 lat, a AKC 10–12 lat. Charakterystyczną wadą wrodzoną jest zatoka skórzasta (dermoid sinus), czyli kanał w skórze grzbietu, który doświadczony hodowca wyczuwa u szczeniąt. Amerykański klub rasy zaleca badanie bioder, łokci, tarczycy i oczu rodziców. Brytyjski Kennel Club jako dobrą praktykę wymienia RTG bioder i łokci oraz test DNA na młodzieńczą padaczkę miokloniczną (JME), a jako najlepszą praktykę – test na mielopatię zwyrodnieniową. Psy bez grzebienia według wzorca są dyskwalifikowane, ale same w sobie nie są chore i mogą być świetnymi psami domowymi.

zatoka skórzasta (dermoid sinus)Wrodzony kanał w skórze grzbietu, wyczuwalny u szczeniąt; wymaga oceny weterynarza.
dysplazja stawów biodrowych i łokciowychKennel Club zalicza RTG do dobrej praktyki hodowlanej.
młodzieńcza padaczka miokloniczna (JME)Dziedziczne napady mioklonii pojawiające się u młodych psów; dostępny test DNA.
mielopatia zwyrodnieniowa (DM)Postępujący niedowład tylnych kończyn u starszych psów; jest test DNA.
niedoczynność tarczycyHodowcy w USA badają funkcję tarczycy rodziców.

O jakie badania rodziców zapytać hodowcę

RTG HD/ED
test DNA JME
test DNA DM
badanie tarczycy
badanie oczu (ECVO)

To informacje ogólne o rasie, nie diagnoza. Jeśli coś cię niepokoi, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Historia rasy

Według wzorca FCI przodkowie ridgebacka żyli w Kolonii Przylądkowej, gdzie psy europejskich osadników krzyżowały się z półdzikimi psami myśliwskimi ludu Khoikhoi, mającymi na grzbiecie charakterystyczny grzebień. Polując w grupach po dwa lub trzy, psy tropiły zwierzynę, szczególnie lwy, i zręcznie osaczały ją do przybycia myśliwego. Kennel Club dodaje, że w Rodezji, dzisiejszym Zimbabwe, rasa zasłynęła właśnie z polowań na lwy. Pierwszy wzorzec spisał F.R. Barnes w Bulawayo w 1922 roku, opierając się na wzorcu dalmatyńczyka, a w 1926 roku zatwierdził go South African Kennel Union.

Ciekawostki

Grzebień musi zaczynać się tuż za łopatkami i mieć dokładnie dwie symetryczne korony, czyli zawirowania sierści; jego średnia szerokość to około 5 cm.
Pierwszy wzorzec rasy spisano w 1922 roku w Bulawayo, wzorując się na wzorcu dalmatyńczyka.
To jedyna zarejestrowana rasa pochodząca z Afryki Południowej.
W polowaniach na lwy ridgebacki pracowały w grupach po dwa lub trzy psy.

Najczęstsze pytania

Czy rhodesian ridgeback jest dobry dla dzieci?

Zwykle tak: AKC ocenia go najwyżej pod względem zachowania wobec dzieci, a w domu jest łagodny i cierpliwy. Młody ridgeback jest jednak duży i niezdarny, więc przy małych dzieciach potrzebny jest nadzór. Ważna jest też nauka spokojnego zachowania od szczeniaka.

Ile żyje rhodesian ridgeback?

Zwykle 10–12 lat. Brytyjskie badanie z 2024 roku wyliczyło medianę 12 lat. Na długość życia wpływa przede wszystkim szczupła sylwetka, dobre stawy i wczesne wykrywanie chorób.

Czy ridgeback linieje?

Umiarkowanie. Ma krótką, gęstą sierść, która wypada przez cały rok w niewielkich ilościach. Wystarczy szczotkowanie raz w tygodniu, by sierść była lśniąca, a w domu było mniej włosów.

Czy ridgeback nadaje się do mieszkania?

Da się, jeśli dostaje codziennie dużo ruchu i ktoś jest z nim w domu, bo w środku zwykle jest spokojny. Lepiej jednak czuje się w domu z ogrodem. To duży i silny pies, który w małym mieszkaniu bywa po prostu uciążliwy.

Ile waży rhodesian ridgeback?

Dorosłe psy tej rasy ważą zwykle samce 36,5–38,5 kg, samice 32 kg. Wysokość w kłębie: 61–69 cm. To zakres dla zdrowych, dorosłych zwierząt w dobrej kondycji.