Rasa psa

Szpic japoński

Szpic japoński to mały, śnieżnobiały szpic o lisim pyszczku, trójkątnych stojących uszach i puszystym ogonie zawiniętym na grzbiet. Jest pogodny, bystry i bardzo towarzyski, a przy tym łatwy w szkoleniu. Dobrze odnajduje się w mieście i w rodzinie z dziećmi, a jego biała sierść jest zaskakująco łatwa w utrzymaniu czystości.

  • Grupa V FCI · Szpice i pierwotne · wzorzec nr 262
Waga
4,5–11,3 kg
Wzrost w kłębie
30–38 cm
Długość życia
12–14 lat
Pochodzenie
Japonia
Szpic japoński – pies tej rasy
Fot. Hakumichi, Public domain, Wikimedia Commons

Charakter

Wzorzec FCI opisuje szpica japońskiego jako psa inteligentnego, wesołego i o wyostrzonych zmysłach, a hałaśliwość wprost uznaje za niedopuszczalną. To ważna różnica w porównaniu z wieloma innymi małymi szpicami: dobrze prowadzony szpic japoński szczeka, gdy coś się dzieje, ale nie ujada bez przerwy. AKC przyznaje mu najwyższe oceny za zgodność z dziećmi i innymi psami, otwartość wobec obcych i podatność na szkolenie. W domu chętnie towarzyszy domownikom, lubi zabawy z piłką i naukę sztuczek, a na spacerach jest ciekawy świata, ale nie ucieka za każdym zapachem. Z kotami zwykle żyje bez problemu. Źle znosi całkowitą samotność przez wiele godzin i potrzebuje bliskiego kontaktu z rodziną.

Energia
spokojnybardzo energiczny
Przywiązanie
niezależnyprzylepa
Z dziećmi
raczej nieświetnie
Z innymi zwierzętami
trudnoświetnie
Podatność na szkolenie
upartychętnie się uczy
Dla początkujących
dla doświadczonychtak
Wobec obcych
nieufnyotwarty
Zabawowość
statecznywieczne dziecko
Linienie
minimalneobfite
Pielęgnacja
łatwawymagająca
Zostawanie samemu
źle znosidobrze znosi
Do mieszkania
potrzebuje domu z ogrodemświetnie w bloku
Szczekliwość
cichygłośny
Z innymi psami
trudnoświetnie
Czujność / obrona
niskawysoka
Ślinienie
prawie wcaledużo
Odporność na zimno
marznieświetna
Odporność na upał
źle znosidobrze znosi

Oceny 1–5 to porównanie z innymi rasami tego samego gatunku, oparte na źródłach podanych na dole strony. Każde zwierzę jest inne. Jak oceniamy cechy

Dla kogo jest szpic japoński?

Szpic japoński to dobry wybór dla początkujących, rodzin z dziećmi, seniorów i osób mieszkających w bloku, które chcą małego, wesołego i łatwego w szkoleniu psa. Sprawdzi się także u kogoś, kto chce zacząć przygodę ze sportami kynologicznymi. Nie jest psem dla osób, którym przeszkadza sierść w domu, ani dla tych, którzy chcą psa stróżującego albo zostawiają go samego na cały dzień.

Zalety

  • łagodny wobec dzieci, psów i obcych
  • łatwy w szkoleniu
  • dobrze czuje się w mieszkaniu
  • mniej szczekliwy niż wiele małych szpiców

Wyzwania

  • sezonowe obfite linienie
  • zacieki łzowe na białej sierści
  • ryzyko zwichnięcia rzepki
  • źle znosi upał i samotność

Wygląd i wymiary

Wymiary i wygląd: Szpic japoński
Wzrost w kłębiesamce 30–38 cm, samice 30–38 cm
Wagasamce 4,5–11,3 kg, samice 4,5–11,3 kg
Długość życia12–14 lat
Sierśćśrednia
Umaszczenieczysto biały
Kraj pochodzeniaJaponia
KlasyfikacjaGrupa V: Szpice i psy w typie pierwotnym
Inne nazwyjapanese spitz, nihon supittsu, japoński szpic

Pielęgnacja i ruch

45–60minruchu dziennie
3/5wymagania pielęgnacyjne
3/5linienie

Royal Kennel Club zaleca do godziny ruchu dziennie, co dla tego szpica oznacza dwa–trzy spacery z zabawą i krótką nauką. Biała, gęsta szata z obfitym podszerstkiem wymaga regularnej uwagi, ale nie częstych kąpieli – zabrudzenia zwykle wystarczy wyczesać po wyschnięciu. Royal Kennel Club wymienia codzienną pielęgnację, a w praktyce warto czesać psa kilka razy w tygodniu i codziennie w okresie linienia. Nie strzyż szpica, bo szata chroni go przed zimnem i przegrzaniem. Okolice oczu przecieraj, by ograniczyć zacieki od łez. Szkolenie idzie łatwo przy pochwałach i nagrodach. Latem planuj spacery na chłodniejsze pory dnia, a od szczenięcia ucz spokojnego zostawania w domu.

Ile karmy potrzebuje szpic japoński?Kalkulator z typową wagą tej rasy: kalorie i gramy dziennie.

Zdrowie i choroby rasy

AKC opisuje szpica japońskiego jako rasę zdrową i aktywną, której przedstawiciele żyją zwykle 12–14 lat. Głównym problemem jest zwichnięcie rzepki, które może zbadać weterynarz. Royal Kennel Club nie prowadzi dla tej rasy pakietu testów DNA, zaleca natomiast dbanie o różnorodność genetyczną. W rasie opisano jednak dziedziczny postępujący zanik siatkówki typu rcd4, który ujawnia się w późniejszym wieku – test DNA pozwala go uniknąć. Częstym, choć zwykle niegroźnym kłopotem jest łzawienie oczu spowodowane wąskimi kanalikami łzowymi. Brytyjskie badanie z 2024 roku wykazało średnią długość życia rasy na poziomie 13 lat.

  • zwichnięcie rzepkiGłówny problem zdrowotny rasy według AKC; weterynarz może ocenić rzepki już u młodego psa.
  • postępujący zanik siatkówki (PRA-rcd4)Późno ujawniająca się dziedziczna choroba oczu, opisana także u tej rasy; istnieje test DNA.
  • łzawienie oczuNajczęściej wynika ze zbyt wąskich kanalików łzowych i zostawia rdzawe zacieki na białej sierści.

O jakie badania rodziców zapytać hodowcę

  • ocena rzepek
  • test DNA PRA-rcd4
  • badanie oczu (ECVO)

To informacje ogólne o rasie, nie diagnoza. Jeśli coś cię niepokoi, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Historia rasy

Według wzorca FCI przodkami szpica japońskiego były duże białe szpice niemieckie, które około 1920 roku trafiły do Japonii przez Syberię i północno-wschodnie Chiny. Pierwszy raz pokazano je na wystawie w Tokio około 1921 roku. W 1925 roku sprowadzono z Kanady dwie pary białych szpiców, a do połowy lat 30. kolejne psy przyjeżdżały z Kanady, USA, Australii i Chin. AKC dodaje, że wśród importów były też białe szpice wilcze. Krzyżując ich potomstwo, hodowcy uzyskali jednolity typ. Ponieważ dokumentację zniszczyła wojna, pełna historia rasy nie jest znana. Japoński Kennel Club ustalił obowiązujący wzorzec w 1948 roku.

Ciekawostki

  • Wzorzec FCI uznaje hałaśliwość szpica japońskiego za wadę.
  • Jedynym umaszczeniem dopuszczonym przez wzorzec jest czysta biel.
  • Japoński Kennel Club ustalił obowiązujący wzorzec rasy w 1948 roku.
  • Według brytyjskiego badania z 2024 roku średnia długość życia rasy wynosi 13 lat, nieco więcej niż średnia dla psów rasowych.

Najczęstsze pytania

Czy szpic japoński linieje?

Tak. Przez większość roku umiarkowanie, ale dwa razy w roku intensywnie gubi podszerstek. Wtedy codzienne czesanie jest konieczne. Białej sierści nie należy strzyc.

Czy szpic japoński dużo szczeka?

Zwykle mniej niż inne małe szpice. Wzorzec FCI wprost uznaje hałaśliwość za wadę, a AKC ocenia szczekliwość rasy przeciętnie. Pies ostrzega przed gośćmi, ale rzadko ujada bez powodu.

Czym różni się szpic japoński od szpica miniaturowego (pomeraniana)?

Szpic japoński jest większy (30–38 cm), zawsze biały i ma bardziej wydłużony, lisi pyszczek. Szpic miniaturowy jest mniejszy, występuje w wielu kolorach i ma krótszy pysk.

Ile żyje szpic japoński?

AKC podaje 12–14 lat, a brytyjskie badanie z 2024 roku wskazało średnio 13 lat. Szczupła sylwetka i zdrowe rzepki pomagają w długim, aktywnym życiu.

Ile waży szpic japoński?

Dorosłe psy tej rasy ważą zwykle samce 4,5–11,3 kg, samice 4,5–11,3 kg. Wysokość w kłębie: 30–38 cm. To zakres dla zdrowych, dorosłych zwierząt w dobrej kondycji.

Znajdziesz tę rasę też w zestawieniach

Źródła

  1. 1FCI standard nr 262 – Japanese Spitzfci.be
  2. 2AKC – Japanese Spitzakc.org
  3. 3Royal Kennel Club – Japanese Spitzroyalkennelclub.com
  4. 4Wikipedia – Japanese Spitz (zdrowie, badanie długości życia 2024)en.wikipedia.org

Ostatnia weryfikacja: 12 listopada 2026. Widzisz błąd? Napisz do nas.

esc

↑↓ wybór · enter otwórz