Wilczarz irlandzki

Charakter

Wzorzec FCI opisuje wilczarza jako łagodnego, dobrego i lojalnego psa, przyjaznego wobec ludzi i innych psów – „baranek w domu, lew na polowaniu”. AKC ocenia jego przywiązanie do rodziny najwyżej, a skłonność do szczekania najniżej. Eukanuba zauważa, że lubi niemal każdego, dlatego słabo sprawdza się jako pies stróżujący, choć sama jego wielkość zniechęca nieproszonych gości. W domu jest spokojny i lubi długo odpoczywać, ale na otwartej przestrzeni budzi się w nim chart: widok uciekającego kota lub sarny może wywołać pościg. Jest wrażliwy, nie znosi szorstkiego traktowania, a uczy się chętnie, jeśli szkolenie zaczyna się wcześnie – zanim pies stanie się zbyt duży, by go powstrzymać.

Energia

spokojnybardzo energiczny

Przywiązanie

niezależnyprzylepa

Z dziećmi

raczej nieświetnie

Z innymi zwierzętami

trudnoświetnie

Podatność na szkolenie

upartychętnie się uczy

Dla początkujących

dla doświadczonychtak

Wobec obcych

nieufnyotwarty

Zabawowość

statecznywieczne dziecko

Linienie

minimalneobfite

Pielęgnacja

łatwawymagająca

Zostawanie samemu

źle znosidobrze znosi

Do mieszkania

potrzebuje domu z ogrodemświetnie w bloku

Szczekliwość

cichygłośny

Z innymi psami

trudnoświetnie

Czujność / obrona

niskawysoka

Ślinienie

prawie wcaledużo

Odporność na zimno

marznieświetna

Odporność na upał

źle znosidobrze znosi

Oceny 1–5 to porównanie z innymi rasami tego samego gatunku, oparte na źródłach podanych na dole strony. Każde zwierzę jest inne. Jak oceniamy cechy

Dla kogo jest wilczarz irlandzki?

Wilczarz irlandzki pasuje do spokojnych osób lub rodzin ze starszymi dziećmi, które mają duży dom z ogrodem, samochód kombi i budżet na olbrzymiego psa. Docenią go ludzie szukający łagodnego, cichego towarzysza na długie spacery. Nie jest dla mieszkańców małych mieszkań, osób szukających stróża, domów z kotami bez wcześniejszego oswojenia ani dla tych, którzy źle zniosą krótki czas wspólnego życia.

Wygląd i wymiary

Pielęgnacja i ruch

Royal Kennel Club ocenia potrzeby ruchowe dorosłego wilczarza na ponad dwie godziny dziennie, ale chodzi głównie o spokojne, długie spacery i możliwość swobodnego biegu na ogrodzonym terenie, nie o forsowne treningi. Szczenię rośnie bardzo szybko, więc przez cały okres wzrostu unikaj długich marszów, schodów i skoków. Szorstka sierść wymaga szczotkowania kilka razy w tygodniu i delikatnego wyskubywania martwego włosa. Wilczarz potrzebuje dużego domu, miękkiego legowiska chroniącego łokcie oraz samochodu, do którego się zmieści. Posiłki dziel na dwie–trzy porcje i nie pozwalaj szaleć zaraz po jedzeniu. Koszty karmy, leków i opieki weterynaryjnej rosną razem z rozmiarem psa. Na swobodny bieg wybieraj tylko pewnie ogrodzone miejsca, bo chart w pościgu nie słyszy przywołania.

Zdrowie i choroby rasy

To rasa, w której krótkie życie jest faktem: AKC podaje 6–8 lat, a VCA od 6–8 do 8–10 lat. Royal Kennel Club klasyfikuje ją jako żyjącą krócej niż 10 lat. Najczęstsze problemy to choroby serca, w tym kardiomiopatia i zaburzenia rytmu, nowotwory kości, skręt żołądka, zapalenia płuc i przetoka wrotno-układowa u szczeniąt. AKC zaleca coroczne badanie z EKG oraz RTG bioder i łokci, badanie oczu i kwasów żółciowych, a VCA wymienia też dysplazję bioder i postępujący zanik siatkówki. Pytaj hodowcę o wiek, w jakim zmarli dziadkowie szczenięcia.

• kardiomiopatia rozstrzeniowa i zaburzenia rytmu sercaAKC zaleca coroczne badanie z EKG, najlepiej u weterynarza znającego charty.
• kostniakomięsak (nowotwór kości)Wymieniany przez VCA i AKC wśród nowotworów typowych dla rasy.
• skręt żołądka (GDV)Ryzyko typowe dla dużych psów o głębokiej klatce piersiowej.
• przetoka wrotno-układowa (shunt wątrobowy)Wada naczyń wątroby u szczeniąt; wykrywana badaniem kwasów żółciowych.
• zapalenie płucAKC wymienia je wśród problemów zdrowotnych, na które zwracają uwagę hodowcy.
• dysplazja stawów biodrowych i łokciowychAKC zaleca RTG bioder i łokci u psów hodowlanych.

To informacje ogólne o rasie, nie diagnoza. Jeśli coś cię niepokoi, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Historia rasy

Według wzorca FCI wilczarze były dobrze znane w Irlandii już w I wieku naszej ery, a pierwsza pisemna wzmianka o nich pochodzi z 391 roku – AKC przytacza historię siedmiu psów podarowanych wtedy rzymskiemu konsulowi, które „cały Rzym oglądał z podziwem”. Psy polowały na łosie irlandzkie, a w XV wieku wyspecjalizowały się w polowaniach na wilki. Gdy pod koniec XVIII wieku wilki w Irlandii wytępiono, rasa niemal zniknęła. Od 1862 roku odbudowywał ją brytyjski kapitan George Augustus Graham, wyszukując ostatnie psy w całym kraju. Pierwsze klasy na wystawie w Dublinie zorganizowano w 1879 roku, a w 1885 roku spisano wzorzec i założono klub.

Ciekawostki

• Wilczarz irlandzki jest najwyższym z chartów; minimalny wzrost psa według FCI to 79 cm.
• Pierwsza pisemna wzmianka o rasie pochodzi z 391 roku.
• Rasa jest jednym z pięciu oficjalnych symboli Irlandii i ma status dziedzictwa narodowego.
• Wzorzec FCI oddaje charakter rasy powiedzeniem „baranek w domu, lew na polowaniu”.

Najczęstsze pytania

Znajdziesz tę rasę też w zestawieniach

• Rasy psów dużych

Źródła

1. 1FCI standard nr 160 – Irish Wolfhoundfci.be
2. 2AKC – Irish Wolfhoundakc.org
3. 3Royal Kennel Club – Irish Wolfhoundroyalkennelclub.com
4. 4VCA – Irish Wolfhoundvcahospitals.com
5. 5Eukanuba – Irish Wolfhounddog.eukanuba.eu

Ostatnia weryfikacja: 12 listopada 2026. Widzisz błąd? Napisz do nas.