Rasa psa

Akita inu

Akita inu to duży japoński szpic o niedźwiedziej głowie, trójkątnych uszach i ogonie zwiniętym nad grzbietem. Samiec mierzy około 67 cm w kłębie i waży zwykle 38–45 kg. To pies godny, lojalny i spokojny, ale też niezależny, terytorialny i nietolerancyjny wobec obcych psów – rasa raczej dla doświadczonych.

Grupa V FCI · Szpice i pierwotne · wzorzec nr 255

Waga: 34–45,5 kg
Wzrost w kłębie: 58–70 cm
Długość życia: 10–12 lat
Pochodzenie: Japonia

Ile karmy dla tej rasy?Porównaj z inną rasą

Fot. Peter Theakston, CC BY 2.0, Wikimedia Commons

Charakter

Akita inu jest spokojna, dostojna i powściągliwa. Wobec rodziny bywa bardzo czuła i lojalna – nie bez powodu symbolem rasy jest Hachikō – ale uczucia okazuje w sposób stonowany. Obcych traktuje z rezerwą i potrafi zdecydowanie bronić domu. Bardzo często nie toleruje innych psów, zwłaszcza tej samej płci, a małe zwierzęta mogą uruchamiać jej instynkt łowiecki; zwykle najlepiej czuje się jako jedyny pies w domu. Jest inteligentna, ale niezależna i uparta, więc ślepe posłuszeństwo nie jest jej mocną stroną. Wymaga wczesnej, starannej socjalizacji i konsekwentnego, spokojnego opiekuna. Rzadko szczeka bez powodu. Z dziećmi domowników może żyć zgodnie, jeśli szanują jej przestrzeń, ale przy cudzych dzieciach potrzebny jest nadzór.

Energia: spokojnybardzo energiczny
Przywiązanie: niezależnyprzylepa
Z dziećmi: raczej nieświetnie
Z innymi zwierzętami: trudnoświetnie
Podatność na szkolenie: upartychętnie się uczy
Dla początkujących: dla doświadczonychtak
Wobec obcych: nieufnyotwarty
Zabawowość: statecznywieczne dziecko
Linienie: minimalneobfite
Pielęgnacja: łatwawymagająca
Zostawanie samemu: źle znosidobrze znosi
Do mieszkania: potrzebuje domu z ogrodemświetnie w bloku
Szczekliwość: cichygłośny
Z innymi psami: trudnoświetnie
Czujność / obrona: niskawysoka
Ślinienie: prawie wcaledużo
Odporność na zimno: marznieświetna
Odporność na upał: źle znosidobrze znosi

Oceny 1–5 to porównanie z innymi rasami tego samego gatunku, oparte na źródłach podanych na dole strony. Każde zwierzę jest inne. Jak oceniamy cechy

Dla kogo jest akita inu?

Akita inu pasuje do doświadczonego, spokojnego opiekuna z domem i ogrodem, który chce lojalnego psa stróżującego i rozumie potrzebę konsekwentnej socjalizacji. Dobrze odnajdzie się jako jedyny pies w domu. Nie wybieraj jej na pierwszego psa, do domu z kotami i innymi psami, ani jeśli marzysz o psie, który bawi się na wybiegu z każdym czworonogiem.

Zalety

lojalna i spokojna w domu
czujny stróż
czysta, bez psiego zapachu
rzadko szczeka
świetnie znosi zimno

Wyzwania

często nie toleruje innych psów
silny instynkt łowiecki
uparta i niezależna
obfite sezonowe linienie
nieodpowiednia dla początkujących

Wygląd i wymiary

Wymiary i wygląd: Akita inu
Wzrost w kłębie	samce 64–70 cm, samice 58–64 cm
Waga	samce 38–45,5 kg, samice 34–38,5 kg
Długość życia	10–12 lat
Sierść	krótka
Umaszczenie	rudopłowy, sezamowy, pręgowany, biały
Kraj pochodzenia	Japonia
Klasyfikacja	Grupa V: Szpice i psy w typie pierwotnym
Inne nazwy	akita, akita japońska, japanese akita inu, pies Hachiko

Pielęgnacja i ruch

90–120minruchu dziennie

3/5wymagania pielęgnacyjne

4/5linienie

Akita potrzebuje sporo ruchu – Royal Kennel Club podaje ponad dwie godziny dziennie – ale bardziej spacerów, wędrówek i pracy węchowej niż szaleństw z innymi psami na wybiegu. Ze względu na stosunek do obcych psów spacery w mieście wymagają dobrej kontroli na smyczy. Gęsta, podwójna szata wymaga szczotkowania raz–dwa razy w tygodniu, a podczas linienia, zwykle dwa razy w roku, codziennego wyczesywania podszerstka. Akita jest czysta i prawie nie ma psiego zapachu. Dobrze znosi chłód, gorzej upały. Karm ją dwoma mniejszymi posiłkami dziennie, żeby zmniejszyć ryzyko skrętu żołądka. Szkolenie najlepiej zacząć od pierwszych dni: przywołanie, spokojne mijanie psów, akceptowanie zabiegów pielęgnacyjnych i badania u weterynarza.

Ile karmy potrzebuje akita inu?Kalkulator z typową wagą tej rasy: kalorie i gramy dziennie.

Zdrowie i choroby rasy

Akita inu żyje zwykle 10–12 lat. Royal Kennel Club zaleca hodowcom ocenę bioder i łokci oraz test DNA w kierunku niedorozwoju szkliwa (AI/FEH), a rasa jest w 1. kategorii Breed Watch, czyli bez szczególnych problemów budowy. Do chorób opisywanych u akit należą dysplazja stawów, niedoczynność tarczycy, zapalenie gruczołów łojowych dające wypadanie sierści, wady oczu oraz skręt żołądka. Wady oczu, takie jak mikroftalmia, często współwystępują z zaćmą lub chorobami siatkówki, dlatego badanie oczu psów hodowlanych też ma sens. Szczeniaka szukaj w hodowli, która pokaże RTG stawów rodziców.

dysplazja stawów biodrowychRoyal Kennel Club zaleca ocenę bioder i łokci u psów hodowlanych.
niedoczynność tarczycyDaje tycie, ospałość i suchą, łamliwą sierść; wymaga stałego leczenia.
zapalenie gruczołów łojowychChoroba skóry z wypadaniem sierści i łuszczeniem się naskórka.
rozszerzenie i skręt żołądka (GDV)Stan nagły u psów z głęboką klatką piersiową.
wady oczu (mikroftalmia, zaćma, choroby siatkówki)Mogą prowadzić do pogorszenia wzroku lub ślepoty.
niedorozwój szkliwa (AI/FEH)Dziedziczna wada szkliwa zębów; istnieje test DNA.

O jakie badania rodziców zapytać hodowcę

RTG HD/ED
test DNA AI/FEH
badanie oczu (ECVO)
badanie tarczycy

To informacje ogólne o rasie, nie diagnoza. Jeśli coś cię niepokoi, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Historia rasy

Według wzorca FCI od 1603 roku w regionie Akita używano średniej wielkości psów zwanych akita matagi do polowań na niedźwiedzie, a także do walk. Od 1868 roku krzyżowano je z tosami i mastifami, co zwiększyło ich rozmiar. W 1908 roku walki psów zakazano, a w 1931 roku dziewięć wybitnych psów tej rasy uznano za pomnik przyrody. W czasie II wojny światowej populacja dramatycznie spadła, a część hodowców krzyżowała akity z owczarkami niemieckimi, by uchronić je przed konfiskatą. Po wojnie miłośnicy rasy odbudowali czysty, japoński typ, krzyżując psy z akitami matagi. Linie przywiezione do USA dały początek akicie amerykańskiej, uznawanej dziś przez FCI za osobną rasę.

Ciekawostki

W 1931 roku dziewięć wybitnych akit uznano w Japonii za pomnik przyrody.
Wzorzec FCI wymaga, by wszystkie umaszczenia poza białym miały urajiro – jasne partie sierści na pysku, policzkach, szyi, piersi i brzuchu.
Pomnik wiernego psa Hachikō stoi przy stacji Shibuya w Tokio.
Akita japońska i akita amerykańska to w FCI dwie osobne rasy.

Najczęstsze pytania

Czym różni się akita inu od akity amerykańskiej?

Akita amerykańska wywodzi się z psów wywiezionych do USA po II wojnie światowej i jest większa, masywniejsza, z niedźwiedzią głową i czarną maską. Akita inu (japońska) jest lżejsza, bardziej lisia w wyrazie i ma tylko umaszczenia rudopłowe, sezamowe, pręgowane lub białe. FCI uznaje je za osobne rasy.

Czy akita inu jest dobra dla rodziny z dziećmi?

Może być, jeśli rodzina ma doświadczenie z psami, a dzieci są starsze i szanują przestrzeń psa. Akita jest lojalna wobec domowników, ale cudze dzieci i ich zabawy mogą traktować jak zagrożenie, więc nadzór jest konieczny.

Czy akita inu linieje?

Tak. Zwykle dwa razy w roku zrzuca podszerstek bardzo obficie – wtedy trzeba ją czesać codziennie. Między okresami linienia wystarczy szczotkowanie raz–dwa razy w tygodniu.

Ile waży akita inu?

Wzorzec FCI nie podaje wagi, tylko wysokość: około 67 cm u samców i 61 cm u suk, z tolerancją 3 cm. Według danych hodowlanych samce ważą zwykle 38–45 kg, a suki 34–38 kg.

Ile żyje akita inu?

Typowa długość życia rasy akita inu to 10–12 lat. Na wynik wpływają geny rodziców, waga, ruch i regularna profilaktyka u weterynarza.