Rasa psa

Beagle

Beagle to mały, wesoły pies gończy z Anglii, wyhodowany do tropienia zajęcy w sforze, za którą myśliwi podążali pieszo. Ma nos, który rządzi jego życiem, donośny głos i niewyczerpaną energię. Jest towarzyski wobec ludzi i psów, ale niezależny i potrafi zniknąć w pogoni za tropem.

Grupa VI FCI · Psy gończe · wzorzec nr 161

Waga: 9–14 kg
Wzrost w kłębie: 33–40 cm
Długość życia: 10–15 lat
Pochodzenie: Wielka Brytania

Ile karmy dla tej rasy?Porównaj z inną rasą

Fot. Jonatan De Geest, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons

Charakter

Beagle jest psem sfory i to tłumaczy prawie wszystko. Lubi towarzystwo – ludzkie i psie – i najgorzej znosi samotność, którą umila sobie wyciem i niszczeniem. Jest pogodny, łagodny i zwykle bardzo cierpliwy wobec dzieci, dlatego często trafia do rodzin. Agresja jest mu obca, więc stróżem będzie kiepskim, choć głośno obwieści każdego przybysza. Prawdziwym wyzwaniem jest nos: gdy złapie interesujący trop, przestaje słyszeć wołanie i potrafi biec kilometrami. Słuchać uczy się chętnie, jeśli w grę wchodzi jedzenie, ale traci zainteresowanie, gdy nagroda przestaje być atrakcyjna. Ma też charakterystyczny, przeciągły głos gończego, który w bloku bywa źródłem konfliktów z sąsiadami. Z kotami wychowanymi razem zwykle żyje w zgodzie.

Energia: spokojnybardzo energiczny
Przywiązanie: niezależnyprzylepa
Z dziećmi: raczej nieświetnie
Z innymi zwierzętami: trudnoświetnie
Podatność na szkolenie: upartychętnie się uczy
Dla początkujących: dla doświadczonychtak
Wobec obcych: nieufnyotwarty
Zabawowość: statecznywieczne dziecko
Linienie: minimalneobfite
Pielęgnacja: łatwawymagająca
Zostawanie samemu: źle znosidobrze znosi
Do mieszkania: potrzebuje domu z ogrodemświetnie w bloku
Szczekliwość: cichygłośny
Z innymi psami: trudnoświetnie
Czujność / obrona: niskawysoka
Ślinienie: prawie wcaledużo
Odporność na zimno: marznieświetna
Odporność na upał: źle znosidobrze znosi

Oceny 1–5 to porównanie z innymi rasami tego samego gatunku, oparte na źródłach podanych na dole strony. Każde zwierzę jest inne. Jak oceniamy cechy

Dla kogo jest beagle?

Beagle pasuje do aktywnej rodziny z dziećmi, która lubi długie spacery, a w domu prawie zawsze ktoś jest. Dobrze czuje się z drugim psem. Nie wybieraj go, jeśli pracujesz poza domem cały dzień, mieszkasz w bloku z czułymi na hałas sąsiadami albo marzysz o psie, który będzie biegał luzem i wracał na zawołanie.

Zalety

łagodny i cierpliwy wobec dzieci
towarzyski wobec psów
łatwa pielęgnacja sierści
poręczny rozmiar

Wyzwania

źle znosi samotność
głośne wycie i szczekanie
ucieka za tropem
łatwo tyje

Wygląd i wymiary

Wymiary i wygląd: Beagle
Wzrost w kłębie	samce 33–40 cm, samice 33–40 cm
Waga	samce 9–14 kg, samice 9–14 kg
Długość życia	10–15 lat
Sierść	krótka
Umaszczenie	trójkolorowy (czarny, podpalany, biały), cytrynowo-biały, rudo-biały, podpalano-biały, czarno-biały, biały
Kraj pochodzenia	Wielka Brytania
Klasyfikacja	Grupa VI: Psy gończe i rasy pokrewne
Inne nazwy	bigiel, beagel, pies Snoopy

Pielęgnacja i ruch

60–90minruchu dziennie

2/5wymagania pielęgnacyjne

3/5linienie

Beagle potrzebuje co najmniej godziny ruchu dziennie, a lepiej półtorej, i to nie w formie samego wypuszczenia do ogrodu. Najlepiej sprawdzają się długie spacery na lince, tropienie, nosework i zabawy w szukanie karmy, które wykorzystują jego największy talent. Bez smyczy chodzi tylko na ogrodzonym terenie, a ogrodzenie musi być wysokie i wkopane w ziemię, bo beagle świetnie kopie podkopy. Krótka, gęsta sierść wymaga szczotkowania rękawicą raz w tygodniu, częściej wiosną, gdy pies zrzuca zimowy podszerstek. Długie, opadające uszy trzeba kontrolować co tydzień. Beagle zje wszystko i zawsze będzie udawał głodnego, więc karmę się odważa, a kosz na śmieci zabezpiecza. Szkolenie opiera się na jedzeniu i cierpliwości.

Ile karmy potrzebuje beagle?Kalkulator z typową wagą tej rasy: kalorie i gramy dziennie.

Zdrowie i choroby rasy

Beagle jest rasą raczej zdrową; brytyjskie badanie z 2024 roku podało medianę długości życia 12,5 roku, a AKC wskazuje przedział 10–15 lat. Amerykański klub rasy zaleca badanie rodziców pod kątem dysplazji biodrowej, niedoczynności tarczycy, padaczki, zwichnięcia rzepki i chorób oczu. W Wielkiej Brytanii odpowiedzialni hodowcy wykonują testy DNA m.in. na chorobę Lafory, czyli postępującą padaczkę miokloniczną, ataksję noworodków (NCCD), zespół Musladina-Luekego i niedobór czynnika krzepnięcia VII. Codziennym zagrożeniem jest otyłość: beagle łatwo tyje, a nadwaga obciąża stawy i skraca życie. Uszy wymagają regularnej kontroli, bo łatwo w nich o stan zapalny.

padaczkaIdiopatyczna epilepsja występuje w rasie częściej niż przeciętnie.
niedoczynność tarczycyObjawia się m.in. tyciem, ospałością i zmianami w sierści.
choroba LaforyPostępująca, późno ujawniająca się padaczka miokloniczna; istnieje test DNA.
zespół Musladina-Luekego (MLS)Genetyczne zaburzenie tkanki łącznej, powoduje sztywny chód i skośne oczy; dostępny test DNA.
dysplazja stawów biodrowych i zwichnięcie rzepkiHodowcy badają stawy rodziców przed kryciem.
otyłośćBeagle bardzo łatwo tyje, bo prawie zawsze jest głodny.

O jakie badania rodziców zapytać hodowcę

test DNA choroby Lafory
test DNA NCCD
test DNA MLS
test DNA niedoboru czynnika VII
RTG HD
badanie oczu (ECVO)

To informacje ogólne o rasie, nie diagnoza. Jeśli coś cię niepokoi, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Historia rasy

Beagle jest najmniejszym z brytyjskich psów gończych i wywodzi się prawdopodobnie od foxhounda, którego zmniejszono, by mógł polować na zające z myśliwymi idącymi pieszo, a nie konno. Według Kennel Clubu rasa była znana w Anglii już w XV wieku. Za panowania Henryka VIII i Elżbiety I spotykano szorstkowłose beagle, a niektóre były tak małe, że mieściły się w kieszeni kurtki myśliwskiej lub w jukach przy siodle. Sfory beagli do dziś działają w Wielkiej Brytanii, często przy szkołach i uczelniach. W Stanach Zjednoczonych rasa występuje w dwóch odmianach wielkości.

Ciekawostki

Za czasów Elżbiety I istniały beagle tak małe, że noszono je w jukach przy siodle.
W USA beagle startują w dwóch klasach wielkości: do 13 cali i od 13 do 15 cali.
Wzorzec FCI wymaga, by koniec ogona był biały – niezależnie od umaszczenia psa.
W Wielkiej Brytanii sfory beagli wciąż prowadzą niektóre szkoły i uczelnie.

Najczęstsze pytania

Czy beagle nadaje się do mieszkania?

Rozmiarem tak, charakterem bywa trudniej. Beagle potrafi głośno wyć, gdy zostaje sam, a w bloku to szybko przeszkadza sąsiadom. W mieszkaniu sprawdzi się, jeśli dostaje dużo ruchu i pracy węchowej, a w domu rzadko jest pusto.

Czy beagle linieje?

Tak, umiarkowanie przez cały rok i mocniej wiosną, gdy zrzuca zimowy podszerstek. Wystarczy szczotkowanie gumową rękawicą raz w tygodniu, w sezonie częściej. Krótkie włosy wbijają się w tkaniny, więc nie jest to pies dla alergików.

Ile żyje beagle?

Najczęściej 10–15 lat. Brytyjskie badanie z 2024 roku wyliczyło medianę 12,5 roku. Najwięcej dla długiego życia beagla robi kontrola wagi, bo ta rasa wyjątkowo łatwo tyje.

Czy beagle może biegać bez smyczy?

Tylko na terenie ogrodzonym. Beagle jest psem gończym i gdy złapie trop, przestaje reagować na przywołanie, a potrafi oddalić się bardzo daleko. Dobrym rozwiązaniem są długie spacery na lince kilkumetrowej i zabawy węchowe.

Ile waży beagle?

Dorosłe psy tej rasy ważą zwykle samce 9–14 kg, samice 9–14 kg. Wysokość w kłębie: 33–40 cm. To zakres dla zdrowych, dorosłych zwierząt w dobrej kondycji.