Rasa psa

Bernardyn

Bernardyn to szwajcarski olbrzym znany z ratowania ludzi na alpejskiej przełęczy Wielkiej Świętej Bernarda. Samiec mierzy 70–90 cm w kłębie, a dorosłe psy ważą zwykle od około 55 do ponad 80 kg. Jest spokojny i łagodny wobec rodziny, ale jego rozmiar, ślinienie i krótkie życie trzeba brać pod uwagę przed decyzją.

Grupa II FCI · Molosy, pinczery i sznaucery · wzorzec nr 61

Waga: 54–82 kg
Wzrost w kłębie: 65–90 cm
Długość życia: 8–10 lat
Pochodzenie: Szwajcaria

Ile karmy dla tej rasy?Porównaj z inną rasą

Fot. Cassie J, CC BY 2.0, Wikimedia Commons

Charakter

Dorosły bernardyn to zwykle spokojny, zrównoważony pies, który większość dnia spędza na obserwowaniu domowników z ulubionego legowiska. Jest przyjazny, cierpliwy i zwykle dobrze toleruje dzieci, choć przypadkowe potrącenie kilkulatka przez 70-kilogramowego psa to realne ryzyko. Wobec obcych bywa uprzejmy, ale sama jego sylwetka działa odstraszająco, a w razie potrzeby potrafi zaznaczyć obecność głębokim szczeknięciem. Jest mocno związany z ludźmi i źle znosi długą samotność czy życie w kojcu z dala od rodziny. Uczy się chętnie, ale w swoim tempie, bez entuzjazmu typowego dla owczarków. Szczeniak i młodzik bywają zaskakująco żywiołowe, dlatego posłuszeństwo – zwłaszcza chodzenie na luźnej smyczy i niewskakiwanie na ludzi – trzeba wyćwiczyć, zanim pies osiągnie docelową masę.

Energia: spokojnybardzo energiczny
Przywiązanie: niezależnyprzylepa
Z dziećmi: raczej nieświetnie
Z innymi zwierzętami: trudnoświetnie
Podatność na szkolenie: upartychętnie się uczy
Dla początkujących: dla doświadczonychtak
Wobec obcych: nieufnyotwarty
Zabawowość: statecznywieczne dziecko
Linienie: minimalneobfite
Pielęgnacja: łatwawymagająca
Zostawanie samemu: źle znosidobrze znosi
Do mieszkania: potrzebuje domu z ogrodemświetnie w bloku
Szczekliwość: cichygłośny
Z innymi psami: trudnoświetnie
Czujność / obrona: niskawysoka
Ślinienie: prawie wcaledużo
Odporność na zimno: marznieświetna
Odporność na upał: źle znosidobrze znosi

Oceny 1–5 to porównanie z innymi rasami tego samego gatunku, oparte na źródłach podanych na dole strony. Każde zwierzę jest inne. Jak oceniamy cechy

Dla kogo jest bernardyn?

Bernardyn sprawdzi się u spokojnej rodziny z domem, ogrodem i samochodem, w którym zmieści się pies wielkości kanapy. Pasuje osobom, które lubią powolne spacery i nie przeszkadza im ślina na spodniach. Nie wybieraj go do małego mieszkania na wysokim piętrze bez windy, jeśli dużo pracujesz poza domem, nie znosisz sierści i śliny albo nie jesteś gotów na wysokie koszty karmy i leczenia psa olbrzymiej rasy.

Zalety

łagodny i cierpliwy wobec rodziny
zwykle przyjazny wobec ludzi i zwierząt
spokojny w domu
świetnie znosi mróz

Wyzwania

bardzo krótka średnia długość życia
obfite ślinienie i linienie
źle znosi upał
wysokie koszty utrzymania i leczenia
wymaga dużo miejsca

Wygląd i wymiary

Wymiary i wygląd: Bernardyn
Wzrost w kłębie	samce 70–90 cm, samice 65–80 cm
Waga	samce 54–82 kg, samice 54–82 kg
Długość życia	8–10 lat
Sierść	średnia
Umaszczenie	biały z czerwonymi łatami, czerwono-biały płaszczowy, czerwono-brązowy pręgowany z białym
Kraj pochodzenia	Szwajcaria
Klasyfikacja	Grupa II: Pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do bydła
Inne nazwy	st. bernard, saint bernard, pies świętego Bernarda, bernardyn długowłosy, bernardyn krótkowłosy

Pielęgnacja i ruch

45–60minruchu dziennie

3/5wymagania pielęgnacyjne

4/5linienie

Bernardyn nie potrzebuje intensywnego treningu – Royal Kennel Club podaje do godziny ruchu dziennie, najlepiej w postaci spokojnych spacerów. Szczenię do zakończenia wzrostu powinno unikać schodów, skoków i długich marszów, a karma dla ras olbrzymich i szczupła sylwetka chronią stawy. Najlepiej czuje się w domu z ogrodem i chłodną podłogą; w upale szybko się przegrzewa, więc latem wychodzi się wcześnie rano i wieczorem. Odmianę krótkowłosą szczotkuje się raz–dwa razy w tygodniu, długowłosą częściej, szczególnie podczas linienia. Codziennie trzeba wycierać kąciki pyska i fałdy warg, bo bernardyn mocno się ślini, oraz kontrolować oczy. Karm go dwoma mniejszymi posiłkami zamiast jednego dużego i nie pozwalaj na szaleństwa tuż po jedzeniu, aby zmniejszyć ryzyko skrętu żołądka.

Ile karmy potrzebuje bernardyn?Kalkulator z typową wagą tej rasy: kalorie i gramy dziennie.

Zdrowie i choroby rasy

Bernardyn żyje krótko, co jest typowe dla ras olbrzymich: zwykle 8–10 lat, a brytyjskie badanie z 2024 roku podało medianę 9,3 roku. Royal Kennel Club umieszcza go w 3. kategorii Breed Watch i zaleca hodowcom co najmniej badanie bioder, łokci i oczu. Do typowych problemów należą dysplazja stawów, skręt żołądka, kostniakomięsak, chłoniak, zespół Woblera oraz wady powiek, takie jak entropium, sprzyjające podrażnieniom oczu. Przesadnie ciężka głowa i luźna skóra wokół oczu, spotykane u części psów wystawowych, nasilają problemy z powiekami i przegrzewaniem. Wybieraj hodowlę, która pokazuje wyniki RTG rodziców i stawia na psy o umiarkowanej budowie.

dysplazja stawów biodrowychCzęsta u ras olbrzymich; prowadzi do bólu i zwyrodnień stawów.
dysplazja stawów łokciowychRoyal Kennel Club zaleca jej ocenę u psów hodowlanych.
rozszerzenie i skręt żołądka (GDV)Głęboka klatka piersiowa sprzyja skrętowi żołądka – to stan nagły zagrażający życiu.
kostniakomięsakZłośliwy nowotwór kości, częstszy u psów bardzo dużych ras.
entropiumPodwinięcie powieki drażni rogówkę i może prowadzić do owrzodzeń.
zespół WobleraNiestabilność kręgów szyjnych powodująca chwiejny chód i osłabienie łap.

O jakie badania rodziców zapytać hodowcę

RTG HD/ED
badanie oczu (ECVO)

To informacje ogólne o rasie, nie diagnoza. Jeśli coś cię niepokoi, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Historia rasy

Na przełęczy Wielkiej Świętej Bernarda, na wysokości 2469 m n.p.m., mnisi założyli w XI wieku hospicjum dla podróżnych i pielgrzymów. Od połowy XVII wieku trzymano tam duże psy górskie do pilnowania i ochrony; wizerunek z 1695 roku i zapis z 1707 roku dokumentują ich obecność. Psy szybko zaczęły pomagać w odnajdywaniu ludzi zagubionych w śniegu i mgle, a relacje żołnierzy Napoleona, którzy przekraczali przełęcz w 1800 roku, rozsławiły je w Europie. Legendarny pies Barry stał się symbolem psa ratownika. W 1884 roku bernardyn otrzymał pierwszy wpis w szwajcarskiej księdze rodowodowej, a w 1887 roku uznano go za rasę szwajcarską. Dziś jest psem narodowym Szwajcarii.

Ciekawostki

Pierwszym psem wpisanym w 1884 roku do szwajcarskiej księgi rodowodowej był bernardyn o imieniu Leon.
Wzorzec FCI nie karze psów wyższych niż 90 cm, jeśli są proporcjonalne i poruszają się prawidłowo.
Hospicjum na przełęczy Wielkiej Świętej Bernarda leży na wysokości 2469 m n.p.m.
Bernardyn jest uważany za narodowego psa Szwajcarii.

Najczęstsze pytania

Ile żyje bernardyn?

Zwykle 8–10 lat. W dużym brytyjskim badaniu z 2024 roku mediana długości życia bernardyna wyniosła 9,3 roku. To typowe dla ras olbrzymich, które szybciej się starzeją i częściej chorują na nowotwory kości oraz choroby stawów.

Ile waży bernardyn?

Wzorzec FCI nie podaje wagi, tylko wysokość: 70–90 cm u samców i 65–80 cm u suk. W praktyce dorosłe psy ważą najczęściej od około 55 do ponad 80 kg, zależnie od płci i budowy.

Czy bernardyn może mieszkać w bloku?

Teoretycznie tak, ale jest to trudne. Pies ważący 70 kg potrzebuje dużo miejsca, źle znosi ciepłe mieszkania, a szczenię nie powinno chodzić po schodach. Dom z ogrodem jest dla niego znacznie lepszy.

Czy bernardyn się ślini?

Tak, i to bardzo. Luźne wargi sprawiają, że ślina zbiera się w kącikach pyska, zwłaszcza po piciu, jedzeniu i w emocjach. Opiekunowie bernardynów zwykle mają ręczniki rozłożone w kilku miejscach domu.