Rasa psa

Berneński pies pasterski

Berneński pies pasterski to duży, trójbarwny pies ze szwajcarskich gospodarstw wokół Berna, dawniej stróż, pies zaganiający bydło i ciągnący wózki z mlekiem. Dziś ceniony za łagodność wobec dzieci i spokojny charakter. Ma niestety jeden z najkrótszych średnich czasów życia wśród popularnych ras.

Grupa II FCI · Molosy, pinczery i sznaucery · wzorzec nr 45

Waga: 32–52 kg
Wzrost w kłębie: 58–70 cm
Długość życia: 7–10 lat
Pochodzenie: Szwajcaria

Ile karmy dla tej rasy?Porównaj z inną rasą

Fot. No machine-readable author provided. Caronna assumed (based on copyright claims)., CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons

Charakter

Berneńczyk jest psem rodzinnym w najczystszym znaczeniu: lubi być tam, gdzie domownicy, i źle znosi izolację w kojcu. Wzorzec FCI opisuje go jako pewnego siebie, uważnego i czujnego, dobrodusznego wobec swoich ludzi, a wobec obcych opanowanego. AKC daje mu najwyższe oceny za przywiązanie, stosunek do dzieci i do innych psów. Jest mniej ruchliwy niż owczarki, ale młode psy potrafią być zaskakująco żywiołowe i nieporadne – przewrócą malucha samym ogonem. Uczy się chętnie, choć potrzebuje chwili do namysłu. Dorosły berner zwykle szczeka tylko wtedy, gdy ma powód, a do gości podchodzi spokojnie, z merdaniem. Z kotami i innymi zwierzętami domowymi zwykle żyje w zgodzie, jeśli poznał je jako szczenię.

Energia: spokojnybardzo energiczny
Przywiązanie: niezależnyprzylepa
Z dziećmi: raczej nieświetnie
Z innymi zwierzętami: trudnoświetnie
Podatność na szkolenie: upartychętnie się uczy
Dla początkujących: dla doświadczonychtak
Wobec obcych: nieufnyotwarty
Zabawowość: statecznywieczne dziecko
Linienie: minimalneobfite
Pielęgnacja: łatwawymagająca
Zostawanie samemu: źle znosidobrze znosi
Do mieszkania: potrzebuje domu z ogrodemświetnie w bloku
Szczekliwość: cichygłośny
Z innymi psami: trudnoświetnie
Czujność / obrona: niskawysoka
Ślinienie: prawie wcaledużo
Odporność na zimno: marznieświetna
Odporność na upał: źle znosidobrze znosi

Oceny 1–5 to porównanie z innymi rasami tego samego gatunku, oparte na źródłach podanych na dole strony. Każde zwierzę jest inne. Jak oceniamy cechy

Dla kogo jest berneński pies pasterski?

Berneńczyk to dobry wybór dla rodziny z dziećmi, mieszkającej w domu z ogrodem, najlepiej w chłodniejszej okolicy, i gotowej na sierść w każdym kącie. Poradzi sobie z nim także początkujący, który przyłoży się do szkolenia szczeniaka. Nie jest dla osób szukających psa do biegania, mieszkających w ciasnym mieszkaniu na wysokim piętrze bez windy ani dla tych, dla których krótki czas wspólnego życia byłby zbyt trudny.

Zalety

łagodny wobec dzieci i innych psów
spokojny w domu
umiarkowane potrzeby ruchu
świetnie znosi zimno

Wyzwania

krótka średnia długość życia
wysokie ryzyko nowotworów
obfite linienie
źle znosi upały

Wygląd i wymiary

Wymiary i wygląd: Berneński pies pasterski
Wzrost w kłębie	samce 64–70 cm, samice 58–66 cm
Waga	samce 36–52 kg, samice 32–43 kg
Długość życia	7–10 lat
Sierść	długa
Umaszczenie	trójbarwny (czarny z rdzawym podpalaniem i białymi znaczeniami)
Kraj pochodzenia	Szwajcaria
Klasyfikacja	Grupa II: Pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do bydła
Inne nazwy	berneński pies górski, berner, berneńczyk, bernese mountain dog, Berner Sennenhund

Pielęgnacja i ruch

45–60minruchu dziennie

3/5wymagania pielęgnacyjne

5/5linienie

Berneńczyk potrzebuje mniej ruchu, niż sugeruje jego rozmiar: Royal Kennel Club mówi o maksymalnie godzinie dziennie. Lepsze są spokojne, dłuższe spacery niż sprinty, a u szczeniąt rosnących do około roku trzeba unikać skakania i długich biegów, bo stawy dopiero się kształtują. Rasa świetnie znosi mróz i bardzo źle upały – latem spacery planuj rano i wieczorem. Gęsta, długa szata wymaga szczotkowania kilka razy w tygodniu, a podczas linienia codziennie, i zostawia sporo sierści w domu. Pies może się ślinić, zwłaszcza po piciu. Pilnuj szczupłej sylwetki i dziel posiłki na dwie porcje, by zmniejszyć ryzyko skrętu żołądka. Szkolenie podstawowe zacznij wcześnie, póki szczenię jest małe – dorosły berner ciągnący na smyczy to kilkadziesiąt kilogramów siły.

Ile karmy potrzebuje berneński pies pasterski?Kalkulator z typową wagą tej rasy: kalorie i gramy dziennie.

Zdrowie i choroby rasy

Najpoważniejszym problemem są nowotwory, które w dużej mierze odpowiadają za krótkie życie rasy – AKC podaje 7–10 lat, a Royal Kennel Club kategorię „poniżej 10 lat”. Hodowcy powinni badać psy w kierunku dysplazji bioder i łokci (dla Royal Kennel Club to minimum), postępującego zaniku siatkówki i chorób krwi. AKC zaleca też testy DNA w kierunku mielopatii zwyrodnieniowej, w tym wariantu typowego dla berneńczyków, oraz badanie serca. Jak u innych dużych ras zagrożeniem jest skręt żołądka. Przy wyborze hodowli pytaj o wiek, w jakim zmarli przodkowie szczenięcia.

nowotworyAKC wymienia je wśród głównych problemów rasy; to jeden z powodów krótkiego życia berneńczyków.
dysplazja stawów biodrowych i łokciowychRoyal Kennel Club uznaje RTG bioder i łokci za minimum przed kryciem.
mielopatia zwyrodnieniowa (DM)Postępujący niedowład tylnych kończyn u starszych psów; AKC zaleca testy DNA dwóch wariantów mutacji.
skręt żołądka (GDV)Nagły, zagrażający życiu stan, typowy dla dużych ras.
postępujący zanik siatkówki (PRA)Dziedziczna choroba prowadząca do utraty wzroku.

O jakie badania rodziców zapytać hodowcę

RTG HD/ED
test DNA DM
badanie oczu (ECVO)
badanie kardiologiczne

To informacje ogólne o rasie, nie diagnoza. Jeśli coś cię niepokoi, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Historia rasy

Rasa wywodzi się od psów gospodarskich z okolic Berna, które pilnowały zagród, zaganiały bydło i ciągnęły wózki z mlekiem. Pierwotnie nazywano je dürrbächlerami – od osady i gospody Dürrbach koło Riggisbergu, gdzie było ich szczególnie dużo. Psy pokazywano na wystawach w 1902, 1904 i 1907 roku, a w 1907 roku hodowcy z okolic Burgdorfu założyli klub Schweizerischer Dürrbach-Klub i spisali cechy rasy. Według AKC ważną rolę odegrał profesor Albert Heim. W 1910 roku na wystawie w Burgdorfie pokazano już 107 psów. Później rasę przemianowano na berneńskiego psa pasterskiego.

Ciekawostki

Dawna nazwa rasy, dürrbächler, pochodzi od gospody Dürrbach koło Riggisbergu.
W 1910 roku na wystawie w Burgdorfie pokazano już 107 psów tej rasy.
Berneńczyki tradycyjnie ciągnęły wózki z bańkami mleka, a zaprzęg to dziś popularny sport tej rasy.
To jedyny z czterech szwajcarskich psów pasterskich z długą sierścią.

Najczęstsze pytania

Ile żyje berneński pies pasterski?

AKC podaje 7–10 lat, a brytyjski Royal Kennel Club zalicza rasę do psów żyjących zwykle krócej niż 10 lat. Główną przyczyną są nowotwory, dlatego warto pytać hodowcę o długość życia przodków.

Czy berneński pies pasterski linieje?

Bardzo. AKC przyznaje rasie najwyższą ocenę za linienie. Sierść wypada przez cały rok, a dwa razy w roku masowo. Regularne szczotkowanie ogranicza ilość włosów w domu, ale ich nie eliminuje.

Czy berneńczyk nadaje się do mieszkania?

Da się, ale nie jest to idealne środowisko. To duży pies, który źle znosi ciepło i schody w młodym wieku. Lepiej czuje się w domu z chłodnym miejscem do leżenia i ogrodem.

Czy berneńczyk jest dobry dla dzieci?

Tak, to jedna z jego największych zalet. AKC daje mu maksymalną ocenę za stosunek do małych dzieci. Trzeba jednak pilnować zabaw z młodym psem, który jest duży, ciężki i jeszcze niezgrabny.

Ile waży berneński pies pasterski?

Dorosłe psy tej rasy ważą zwykle samce 36–52 kg, samice 32–43 kg. Wysokość w kłębie: 58–70 cm. To zakres dla zdrowych, dorosłych zwierząt w dobrej kondycji.