Rasa psa

Bloodhound (posokowiec św. Huberta)

Bloodhound, czyli pies św. Huberta, to duży pies gończy o najsłynniejszym nosie w świecie psów. Wyhodowany w belgijskich Ardenach, potrafi podjąć wielodniowy trop człowieka, dlatego od dawna pracuje przy poszukiwaniach zaginionych. W domu jest łagodny i towarzyski, ale głośny, uparty i bardzo się ślini.

Grupa VI FCI · Psy gończe · wzorzec nr 84

Waga: 40–54 kg
Wzrost w kłębie: 58–72 cm
Długość życia: 9–12 lat
Pochodzenie: Belgia

Ile karmy dla tej rasy?Porównaj z inną rasą

Fot. Cleanboot (talk) (Uploads), Public domain, Wikimedia Commons

Charakter

Bloodhound jest łagodnym, dobrodusznym olbrzymem, który rzadko okazuje agresję. Lubi ludzi, zwykle dobrze znosi dzieci i inne psy, a obcych wita raczej zaciekawionym węszeniem niż szczekaniem. Gdy jednak złapie trop, cały świat przestaje dla niego istnieć – może iść za zapachem kilometrami, nie reagując na wołanie. Ta niezależność i upór sprawiają, że szkolenie wymaga cierpliwości i dobrej motywacji, najlepiej jedzeniem albo pracą węchową. Bloodhound ma donośny, głęboki głos, którym potrafi zawodzić z nudów lub tęsknoty. Długo pozostaje szczenięciem: młode psy są niezgrabne, ciekawskie i potrafią zjeść niemal wszystko, co znajdą na podłodze. Ochrona domu nie leży w jego naturze – może zaszczekać, ale potem przywita intruza z merdającym ogonem.

Energia: spokojnybardzo energiczny
Przywiązanie: niezależnyprzylepa
Z dziećmi: raczej nieświetnie
Z innymi zwierzętami: trudnoświetnie
Podatność na szkolenie: upartychętnie się uczy
Dla początkujących: dla doświadczonychtak
Wobec obcych: nieufnyotwarty
Zabawowość: statecznywieczne dziecko
Linienie: minimalneobfite
Pielęgnacja: łatwawymagająca
Zostawanie samemu: źle znosidobrze znosi
Do mieszkania: potrzebuje domu z ogrodemświetnie w bloku
Szczekliwość: cichygłośny
Z innymi psami: trudnoświetnie
Czujność / obrona: niskawysoka
Ślinienie: prawie wcaledużo
Odporność na zimno: marznieświetna
Odporność na upał: źle znosidobrze znosi

Oceny 1–5 to porównanie z innymi rasami tego samego gatunku, oparte na źródłach podanych na dole strony. Każde zwierzę jest inne. Jak oceniamy cechy

Dla kogo jest bloodhound?

Bloodhound pasuje do aktywnych osób z domem i ogrodem, które chcą uprawiać z psem mantrailing lub długie wędrówki i nie przeszkadza im ślina na ścianach czy spodniach. Sprawdzi się w rodzinie ze starszymi dziećmi. Nie wybieraj go do mieszkania w bloku, jeśli cenisz ciszę i porządek, nie masz czasu na codzienne długie spacery albo oczekujesz psa posłusznego i stróżującego.

Zalety

łagodny i przyjazny wobec ludzi
zwykle dobry z dziećmi i psami
wybitny tropiciel
krótka sierść

Wyzwania

bardzo silne ślinienie
głośne zawodzenie
upór i ucieczki za tropem
krótka długość życia i ryzyko skrętu żołądka

Wygląd i wymiary

Wymiary i wygląd: Bloodhound
Wzrost w kłębie	samce 64–72 cm, samice 58–66 cm
Waga	samce 46–54 kg, samice 40–48 kg
Długość życia	9–12 lat
Sierść	krótka
Umaszczenie	czarny podpalany, wątrobiany podpalany, rudy
Kraj pochodzenia	Belgia
Klasyfikacja	Grupa VI: Psy gończe i rasy pokrewne
Inne nazwy	pies św. Huberta, Chien de Saint-Hubert, posokowiec św. Huberta, Bloodhound

Pielęgnacja i ruch

90–150minruchu dziennie

2/5wymagania pielęgnacyjne

3/5linienie

Bloodhound potrzebuje sporo ruchu – Kennel Club zaleca ponad dwie godziny dziennie, najlepiej w formie długich spacerów z możliwością węszenia. Idealną aktywnością jest mantrailing, czyli tropienie konkretnego człowieka, które zaspokaja jego naturalne potrzeby. Na otwartym terenie bloodhound powinien chodzić na długiej lince, bo po podjęciu tropu może zniknąć. Ogród musi być solidnie ogrodzony. Krótka sierść wymaga tylko cotygodniowego przeczesania rękawicą, ale pielęgnacja głowy jest czasochłonna: długie uszy i fałdy na pysku trzeba regularnie przecierać i osuszać, a ślinę wycierać ręcznikiem kilka razy dziennie. Karm kilka mniejszych posiłków dziennie, spowalniaj łapczywe jedzenie i unikaj wysiłku przed i po posiłku. Pilnuj też, by w zasięgu psa nie leżały skarpetki, zabawki dzieci czy kamienie.

Ile karmy potrzebuje bloodhound?Kalkulator z typową wagą tej rasy: kalorie i gramy dziennie.

Zdrowie i choroby rasy

Bloodhound żyje krócej niż większość psów jego wielkości: AKC podaje 10–12 lat, a w brytyjskim badaniu mediana wyniosła zaledwie 9,3 roku. Klub rasy w USA szczególnie ostrzega przed wzdęciem i skrętem żołądka, które wymagają natychmiastowej pomocy, oraz przed połykaniem przedmiotów, od kamieni po skarpetki. Zalecane badania psów hodowlanych to RTG bioder i łokci oraz badanie serca. Brytyjski Kennel Club zwraca uwagę na problemy wynikające z budowy – luźna skóra głowy i ciężkie powieki sprzyjają wadom powiek i podrażnieniom oczu, dlatego zaleca badania okulistyczne. Wzorzec FCI wymaga jednak psa o zdrowej budowie i ostrzega przed przesadą. Wybieraj hodowlę, która stawia na psy z umiarkowaną ilością skóry.

skręt żołądka (GDV)Klub rasy podkreśla podatność bloodhoundów na wzdęcie i skręt żołądka – stan zagrożenia życia.
połykanie ciał obcychBloodhoundy słyną z połykania kamieni, skarpet i innych przedmiotów, co grozi niedrożnością jelit.
dysplazja stawów biodrowych i łokciowychKlub rasy zaleca RTG bioder i łokci psów hodowlanych.
problemy z powiekami i oczamiLuźna skóra głowy sprzyja wadom powiek; Kennel Club zaleca badania oczu i zwraca uwagę na budowę.
zapalenia uszu i fałdów skóryDługie uszy i fałdy na pysku wymagają regularnej kontroli i czyszczenia.

O jakie badania rodziców zapytać hodowcę

RTG HD/ED
badanie serca
badanie oczu (ECVO)

To informacje ogólne o rasie, nie diagnoza. Jeśli coś cię niepokoi, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Historia rasy

Według wzorca FCI rasa wywodzi się od psów gończych hodowanych przez mnichów z opactwa Saint-Hubert w belgijskich Ardenach. Ich przodkami miały być czarne lub czarne podpalane psy, z którymi w VII wieku polował mnich Hubert, późniejszy biskup i patron myśliwych. Psy św. Huberta słynęły z wytrzymałości i używano ich do polowań na dziki. W XI wieku Wilhelm Zdobywca sprowadził je do Anglii, gdzie dały początek bloodhoundom. Nazwa nie odnosi się do krwi zwierzyny, lecz do „czystej krwi”, czyli czystości rasy. Rasę rozwijano później także w Stanach Zjednoczonych, gdzie bloodhoundy do dziś tropią ludzi dla policji i służb ratowniczych.

Ciekawostki

Nazwa „bloodhound” oznacza psa „czystej krwi”, a nie psa tropiącego krew.
Według wzorca FCI pies może mieć 68 cm wzrostu z tolerancją 4 cm w górę lub w dół.
Z tej samej epoki co pierwsze bloodhoundy pochodzą Talboty – całkowicie białe psy gończe sprowadzone do Anglii.
AKC przyznaje bloodhoundowi najwyższe oceny zarówno za ślinienie, jak i za szczekanie.

Najczęstsze pytania

Ile waży bloodhound?

Według wzorca FCI pies waży około 46–54 kg, a suka 40–48 kg. Idealny wzrost w kłębie to 68 cm dla psów i 62 cm dla suk, z tolerancją 4 cm w obie strony.

Ile żyje bloodhound?

Zwykle 9–12 lat. AKC podaje 10–12 lat, ale w dużym brytyjskim badaniu mediana wyniosła 9,3 roku. Najgroźniejsze są skręt żołądka i połknięte przedmioty, dlatego warto znać objawy i mieć pod ręką numer całodobowej lecznicy.

Czy bloodhound się ślini?

Bardzo. AKC ocenia ślinienie bloodhounda najwyżej w skali. Luźne wargi i fałdy na pysku sprawiają, że ślina trafia na podłogi, ściany i ubrania, zwłaszcza po piciu i jedzeniu. Ręcznik przy misce to w tym domu codzienność.

Czy bloodhound nadaje się do mieszkania?

Raczej nie. To duży, głośny pies, który potrzebuje ponad dwóch godzin ruchu dziennie i bardzo źle znosi nudę. Lepiej czuje się w domu z ogrodem i z opiekunem, który zapewni mu pracę węchową.