Eurasier

Charakter

Eurasier powstał z myślą o domu, nie o pracy, i to widać w jego charakterze. Jest spokojny, czujny, ale nie nerwowy, a w domu raczej cichy – szczeka zwykle tylko wtedy, gdy ma ku temu powód. Bardzo silnie przywiązuje się do rodziny i najlepiej czuje się, gdy może być blisko domowników; długie godziny samotności źle znosi. Wobec obcych zachowuje rezerwę: nie podejdzie do każdego z merdaniem, raczej obserwuje z dystansu. To nie lękliwość, tylko szpicowa niezależność. Eurasier jest wrażliwy i źle reaguje na krzyk czy szarpanie, za to chętnie współpracuje z opiekunem, który jest spokojny i konsekwentny. Z dziećmi z rodziny zwykle jest cierpliwy, a z innymi psami i kotem domowym przeważnie żyje zgodnie, jeśli zna je od szczenięcia. Instynkt łowiecki ma umiarkowany.

Energia

spokojnybardzo energiczny

Przywiązanie

niezależnyprzylepa

Z dziećmi

raczej nieświetnie

Z innymi zwierzętami

trudnoświetnie

Podatność na szkolenie

upartychętnie się uczy

Dla początkujących

dla doświadczonychtak

Wobec obcych

nieufnyotwarty

Zabawowość

statecznywieczne dziecko

Linienie

minimalneobfite

Pielęgnacja

łatwawymagająca

Zostawanie samemu

źle znosidobrze znosi

Do mieszkania

potrzebuje domu z ogrodemświetnie w bloku

Szczekliwość

cichygłośny

Z innymi psami

trudnoświetnie

Czujność / obrona

niskawysoka

Ślinienie

prawie wcaledużo

Odporność na zimno

marznieświetna

Odporność na upał

źle znosidobrze znosi

Oceny 1–5 to porównanie z innymi rasami tego samego gatunku, oparte na źródłach podanych na dole strony. Każde zwierzę jest inne. Jak oceniamy cechy

Dla kogo jest eurasier?

Eurasier to dobry wybór dla rodziny lub osoby, która szuka spokojnego, cichego i przywiązanego psa średniej wielkości, także do mieszkania w mieście. Sprawdzi się u początkujących, jeśli ktoś będzie w domu przez większą część dnia. Nie wybieraj go, jeśli pracujesz wiele godzin poza domem, szukasz psa do sportu lub psa, który entuzjastycznie wita każdego obcego.

Wygląd i wymiary

Pielęgnacja i ruch

Eurasier nie jest wymagającym sportowcem – zwykle wystarcza mu godzina–półtorej spacerów dziennie, najlepiej w zróżnicowanym terenie, z czasem na węszenie. Lubi zabawy z opiekunem, naukę sztuczek i spokojne wędrówki, ale nie potrzebuje intensywnych treningów. Gęsta, podwójna szata wymaga szczotkowania raz lub dwa razy w tygodniu, a w czasie sezonowego linienia częściej. Szaty eurasiera nie należy golić, bo chroni ona zarówno przed zimnem, jak i przed nagrzewaniem skóry. Latem trzeba jednak uważać na upał: spacery rano i wieczorem, cień i woda. Szkolenie powinno być łagodne i konsekwentne. Socjalizację z obcymi ludźmi prowadź spokojnie, bez zmuszania psa do kontaktu. Eurasier źle znosi długie godziny samotności, więc warto planować dzień tak, by nie zostawał sam na cały dzień.

Zdrowie i choroby rasy

Eurasier uchodzi za rasę zdrową i długowieczną; AKC podaje 12–16 lat. Rasę od początku hodowano z naciskiem na zdrowie, a klub rasy w USA wymaga badań zdrowotnych od wszystkich psów hodowlanych przed kryciem. Wśród chorób, które mogą się pojawić, wymienia dysplazję stawów biodrowych, zwichnięcie rzepki, dystichiazę, czyli dodatkowe rzęsy drażniące oko, choroby tarczycy, niewydolność zewnątrzwydzielniczą trzustki oraz skręt żołądka. Zalecane badania obejmują RTG stawów, ocenę rzepek, badanie oczu i tarczycy, a także test DNA na wadę rozwojową móżdżku podobną do zespołu Dandy’ego-Walkera. Brytyjski Kennel Club zaleca dodatkowo RTG łokci.

• dysplazja stawów biodrowychKlub rasy wymaga badań stawów od psów przed kryciem.
• zwichnięcie rzepkiWymieniane przez klub rasy wśród chorób spotykanych u eurasierów.
• dystichiazaDodatkowy rząd rzęs drażniący rogówkę; wykrywany w badaniu okulistycznym.
• choroby tarczycyZaburzenia hormonalne tarczycy; klub rasy zaleca badanie psów hodowlanych.
• niewydolność zewnątrzwydzielnicza trzustki (EPI) i skręt żołądkaKlub rasy wymienia oba schorzenia jako możliwe w rasie.

To informacje ogólne o rasie, nie diagnoza. Jeśli coś cię niepokoi, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Historia rasy

Eurasier to młoda rasa. Według wzorca FCI w 1960 roku Julius Wipfel skrzyżował chow chow z wilczym szpicem (keeshondem), szukając psa łączącego najlepsze cechy obu ras: spokój, czujność i przywiązanie do rodziny. Pierwsze psy nazywano „Wolf-Chow”. Później do programu hodowlanego włączono samojeda, a rasę przemianowano na eurasier, czyli pies „euroazjatycki”, nawiązując do jej europejskich i azjatyckich korzeni. Rasę uznała FCI. Od początku celem hodowli był pies rodzinny o stabilnym charakterze, a nie pies pracujący, i to założenie widać w eurasierach do dziś.

Ciekawostki

• Twórcą rasy był Julius Wipfel, który w 1960 roku skrzyżował chow chow z wilczym szpicem.
• Zanim rasa otrzymała obecną nazwę, psy nazywano „Wolf-Chow”.
• Wzorzec FCI dopuszcza wszystkie umaszczenia z wyjątkiem czysto białego i łaciatego.
• Według wzorca idealny pies mierzy 56 cm i waży 26 kg, a suka 52 cm i 22 kg.

Najczęstsze pytania

Znajdziesz tę rasę też w zestawieniach

• Rasy psów średnich
• Jaki pies do mieszkania?
• Psy dla początkujących

Źródła

1. 1FCI standard nr 291 – Eurasier (PDF)fci.be
2. 2AKC – Eurasierakc.org
3. 3Royal Kennel Club – Eurasierroyalkennelclub.com

Ostatnia weryfikacja: 12 listopada 2026. Widzisz błąd? Napisz do nas.