Gryfonik brukselski

Charakter

Wzorzec FCI opisuje gryfonika jako dobrze zrównoważonego, czujnego, dumnego i bardzo przywiązanego do właściciela, ani bojaźliwego, ani agresywnego. Często wybiera jedną osobę w rodzinie i chodzi za nią krok w krok. AKC ocenia go wysoko za otwartość, chęć do zabawy i podatność na szkolenie, a także za skłonność do szczekania – gryfonik czujnie ogłasza każdego gościa. Mimo małych rozmiarów ma dużą osobowość i potrafi być zabawnie uparty. Bywa wrażliwy, więc nie lubi szorstkiego traktowania ani hałaśliwych, chaotycznych zabaw z małymi dziećmi. Źle znosi długą samotność. Z innymi zwierzętami domowymi zwykle się dogaduje, jeśli poznał je wcześnie. Lubi uczyć się sztuczek i chętnie popisuje się przed domownikami.

Energia

spokojnybardzo energiczny

Przywiązanie

niezależnyprzylepa

Z dziećmi

raczej nieświetnie

Z innymi zwierzętami

trudnoświetnie

Podatność na szkolenie

upartychętnie się uczy

Dla początkujących

dla doświadczonychtak

Wobec obcych

nieufnyotwarty

Zabawowość

statecznywieczne dziecko

Linienie

minimalneobfite

Pielęgnacja

łatwawymagająca

Zostawanie samemu

źle znosidobrze znosi

Do mieszkania

potrzebuje domu z ogrodemświetnie w bloku

Szczekliwość

cichygłośny

Z innymi psami

trudnoświetnie

Czujność / obrona

niskawysoka

Ślinienie

prawie wcaledużo

Odporność na zimno

marznieświetna

Odporność na upał

źle znosidobrze znosi

Oceny 1–5 to porównanie z innymi rasami tego samego gatunku, oparte na źródłach podanych na dole strony. Każde zwierzę jest inne. Jak oceniamy cechy

Dla kogo jest gryfonik brukselski?

Gryfonik pasuje do dorosłych i seniorów mieszkających w mieście, którzy spędzają dużo czasu w domu i chcą małego, czujnego psa do towarzystwa. Przed zakupem trzeba sprawdzić, czy hodowca bada psy w kierunku BOAS i CM/SM, oraz liczyć się z kosztami opieki weterynaryjnej. Nie jest dobrym wyborem dla rodzin z małymi dziećmi, osób chcących psa do biegania ani dla tych, którzy wiele godzin spędzają poza domem.

Wygląd i wymiary

Pielęgnacja i ruch

Royal Kennel Club zaleca około pół godziny ruchu dziennie, a gryfonik chętnie dołoży do tego zabawy w domu. Ze względu na krótki pysk unikaj spacerów w upale i wysiłku przy wysokiej wilgotności; latem wychodź rano i wieczorem, a w domu zapewnij chłodne miejsce. Zamiast obroży lepiej używać szelek, które nie uciskają szyi. Szorstką sierść czesz kilka razy w tygodniu i kilka razy w roku trymuj, a brodę przecieraj po jedzeniu. Duże oczy kontroluj codziennie, bo łatwo o zadrapanie. Małe zęby wymagają regularnego mycia. Szkolenie z nagrodami przynosi dobre efekty, a krótkie sesje nauki sztuczek świetnie zastępują część spacerów w upalne dni.

Zdrowie i choroby rasy

Gryfonik należy do ras brachycefalicznych i ma poważne problemy zdrowotne związane z budową głowy. Badanie Knowler i współpracowników z 2014 roku przytacza ostrożne szacunki, według których około 65% psów rasy ma malformację typu Chiari, a 42–52% syringomielię – jamy w rdzeniu kręgowym, które u części psów wywołują przewlekły ból. Royal Kennel Club uznał w 2026 roku ocenę oddychania w kierunku BOAS za zalecane badanie hodowlane (formalnie od 2027 roku), a jako dobrą praktykę wymienia też badanie oczu. AKC wymienia także choroby serca, zaćmę, zwichnięcie rzepki i dysplazję bioder oraz problemy z oddychaniem w upale i chrapanie. Długość życia według AKC wynosi 12–15 lat.

• malformacja typu Chiari i syringomielia (CM/SM)Według ostrożnych szacunków CM ma około 65% psów rasy, a syringomielię 42–52%; u części psów powoduje przewlekły ból.
• zespół ras brachycefalicznych (BOAS)Skrócony pysk utrudnia oddychanie, zwłaszcza w upale; psy często chrapią.
• choroby oczuDuże, wysunięte oczy łatwo ulegają urazom; AKC wymienia też zaćmę.
• zwichnięcie rzepkiAKC zaleca ocenę rzepek u psów hodowlanych.
• dysplazja stawów biodrowychNa liście badań zalecanych przez AKC.
• choroby sercaAKC wymienia je wśród schorzeń, na które hodowcy badają psy.

To informacje ogólne o rasie, nie diagnoza. Jeśli coś cię niepokoi, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Historia rasy

Według wzorca FCI wszystkie trzy gryfoniki wywodzą się od małego, szorstkowłosego psa zwanego smousje, który od wieków żył w okolicach Brukseli. Pilnował powozów i tępił gryzonie w stajniach – AKC wspomina o stajennych „griffons d'écurie” brukselskich dorożkarzy. W XIX wieku dolewki krwi rubinowego king charles spaniela i mopsa utrwaliły obecny typ i dały krótkowłosą odmianę. W 1883 roku zarejestrowano pierwsze gryfoniki brukselskie, Topsy i Foxine. Około 1900 roku rasa stała się modna dzięki zainteresowaniu belgijskiej królowej Marii Henryki. W 1997 roku gryfonik zagrał u boku Jacka Nicholsona w filmie „Lepiej być nie może”.

Ciekawostki

• Pierwsze gryfoniki brukselskie, Topsy i Foxine, wpisano do belgijskiej księgi rodowodowej w 1883 roku.
• Wzorzec FCI opisuje wyraz pyska gryfonika jako niemal ludzki.
• Gryfonik brukselski może być wyłącznie rudy; czarne psy to gryfoniki belgijskie, a krótkowłose – brabanckie.
• Gryfonik zagrał z Jackiem Nicholsonem w filmie „Lepiej być nie może” z 1997 roku.

Najczęstsze pytania

Znajdziesz tę rasę też w zestawieniach

• Rasy psów małych
• Jaki pies do mieszkania?

Źródła

1. 1FCI standard nr 80-81-82 – Griffon Bruxellois, Griffon Belge, Petit Brabançonfci.be
2. 2AKC – Brussels Griffonakc.org
3. 3Royal Kennel Club – Griffon Bruxelloisroyalkennelclub.com
4. 4Knowler i in. 2014, Quantitative Analysis of Chiari-Like Malformation and Syringomyelia in the Griffon Bruxellois Dog (PLoS One)pmc.ncbi.nlm.nih.gov

Ostatnia weryfikacja: 12 listopada 2026. Widzisz błąd? Napisz do nas.