Rasa psa

Lhasa apso

Lhasa apso to mały, długowłosy pies z Tybetu, który przez wieki pełnił rolę czujnego strażnika w klasztorach i pałacach. Wygląda jak pluszowa zabawka, ale charakter ma poważny: jest pewny siebie, niezależny i nieufny wobec obcych. Dla swoich ludzi to oddany, pogodny towarzysz.

Mało linieje
Grupa IX FCI · Psy do towarzystwa · wzorzec nr 227

Waga: 5,4–8,2 kg
Wzrost w kłębie: 25–28 cm
Długość życia: 12–15 lat
Pochodzenie: Tybet (Chiny)

Ile karmy dla tej rasy?Porównaj z inną rasą

Fot. Lcfrederico, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons

Charakter

Wzorzec FCI określa lhasę jako psa wesołego i stanowczego, czujnego, zrównoważonego, ale nieco zdystansowanego wobec obcych. To dobre podsumowanie: w domu bywa zabawny i przytulny, ale gościa najpierw obszczeka i obserwuje. AKC daje mu najwyższe oceny za przywiązanie i instynkt stróżujący. Lhasa ma dużą godność i nie lubi, gdy się go zmusza do czegoś na siłę – szarpanie, ciągnięcie za sierść czy zbyt natarczywe przytulanie przez dzieci może skończyć się warknięciem. Uczy się chętnie, gdy ma w tym interes, ale nie jest psem o „służalczej” mentalności. Do innych zwierząt domowych zwykle się przyzwyczaja. Zostawiony na kilka godzin najczęściej po prostu śpi.

Energia: spokojnybardzo energiczny
Przywiązanie: niezależnyprzylepa
Z dziećmi: raczej nieświetnie
Z innymi zwierzętami: trudnoświetnie
Podatność na szkolenie: upartychętnie się uczy
Dla początkujących: dla doświadczonychtak
Wobec obcych: nieufnyotwarty
Zabawowość: statecznywieczne dziecko
Linienie: minimalneobfite
Pielęgnacja: łatwawymagająca
Zostawanie samemu: źle znosidobrze znosi
Do mieszkania: potrzebuje domu z ogrodemświetnie w bloku
Szczekliwość: cichygłośny
Z innymi psami: trudnoświetnie
Czujność / obrona: niskawysoka
Ślinienie: prawie wcaledużo
Odporność na zimno: marznieświetna
Odporność na upał: źle znosidobrze znosi

Oceny 1–5 to porównanie z innymi rasami tego samego gatunku, oparte na źródłach podanych na dole strony. Każde zwierzę jest inne. Jak oceniamy cechy

Dla kogo jest lhasa apso?

Lhasa apso pasuje do dorosłych, seniorów i rodzin ze starszymi dziećmi, mieszkających w bloku lub domu, którzy chcą małego psa z charakterem i czujnego stróża. Może być rozważany przez alergików, bo słabo linieje, choć żaden pies nie jest w pełni hipoalergiczny. Nie jest dobrym wyborem dla rodzin z małymi dziećmi, osób, które nie chcą codziennie czesać psa, ani dla tych, którzy oczekują bezwarunkowego posłuszeństwa.

Zalety

czujny stróż mimo małych rozmiarów
dobrze czuje się w mieszkaniu
słabo linieje
długowieczny

Wyzwania

wymagająca pielęgnacja długiej sierści
nieufność wobec obcych
może nie tolerować szarpania przez dzieci
ryzyko chorób nerek i oczu

Wygląd i wymiary

Wymiary i wygląd: Lhasa apso
Wzrost w kłębie	samce 25–28 cm
Waga	samce 5,4–8,2 kg, samice 5,4–8,2 kg
Długość życia	12–15 lat
Sierść	długa
Umaszczenie	złoty, piaskowy, miodowy, ciemny grizzle, łupkowy, dymny, łaciaty, czarny, biały, brązowy
Kraj pochodzenia	Tybet (Chiny)
Klasyfikacja	Grupa IX: Psy ozdobne i do towarzystwa
Inne nazwy	lhasa, lasa apso, tybetański piesek

Pielęgnacja i ruch

30–60minruchu dziennie

5/5wymagania pielęgnacyjne

1/5linienie

Royal Kennel Club zaleca do godziny ruchu dziennie – lhasa lubi spacery, ale nie potrzebuje biegania kilometrami. Większym zobowiązaniem jest szata: przy pełnej długości wymaga codziennego czesania aż do skóry, inaczej podszerstek tworzy kołtuny. Wielu opiekunów wybiera krótszą fryzurę u groomera co kilka tygodni. Włosy nad oczami spinaj lub przycinaj, a okolice oczu przecieraj, bo rasa ma skłonność do problemów z łzawieniem i suchym okiem. Dbaj o zęby i przycinaj sierść między opuszkami. Szkolenie powinno być krótkie i oparte na nagrodach; lhasa nie znosi monotonii. Od szczenięcia przyzwyczajaj psa do dotykania łap, pyska i czesania, nagradzając spokojne zachowanie na stole do pielęgnacji.

Ile karmy potrzebuje lhasa apso?Kalkulator z typową wagą tej rasy: kalorie i gramy dziennie.

Zdrowie i choroby rasy

AKC uznaje lhasę za rasę ogólnie solidną i zdrową, ale wskazuje dziedziczną dysfunkcję nerek jako najpoważniejszy problem – może mieć łagodny lub ciężki przebieg, a wiarygodnego testu na nosicielstwo nie ma. Hodowcy, którzy znają ten problem, eliminują chore psy z hodowli. Inne schorzenia, o które warto pytać, to suche oko, postępujący zanik siatkówki, zwichnięcie rzepki, dysplazja bioder i wypadanie gruczołu trzeciej powieki. Royal Kennel Club uznaje test DNA w kierunku PRA4 za minimum przed kryciem, a badanie oczu za dobrą praktykę. Długość życia według AKC wynosi 12–15 lat.

dziedziczna dysfunkcja nerek (dysplazja nerek)Według AKC najpoważniejszy problem rasy; nie ma wiarygodnego testu na nosicielstwo.
postępujący zanik siatkówki (PRA4)Royal Kennel Club uznaje test DNA za minimum przed kryciem.
suche zapalenie rogówki i spojówki (suche oko)Niedobór łez, który wymaga stałego leczenia kroplami.
wypadanie gruczołu trzeciej powieki (cherry eye)Czerwony guzek w kąciku oka, zwykle leczony chirurgicznie.
zwichnięcie rzepki i dysplazja bioderAKC radzi pytać o nie hodowcę.

O jakie badania rodziców zapytać hodowcę

test DNA PRA4
badanie oczu (ECVO)
ocena rzepek

To informacje ogólne o rasie, nie diagnoza. Jeśli coś cię niepokoi, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Historia rasy

Lhasa apso pochodzi z Tybetu, gdzie wiele psów żyło na dużych wysokościach w surowym klimacie. Długa, twarda szata z gęstym podszerstkiem chroniła je przed mrozem, a grzywka nad oczami przed wiatrem, pyłem i blaskiem. AKC opisuje je jako psy wartownicze pałaców i klasztorów buddyjskich, od wieków związane z dalajlamą. Nazwa łączy Lhasę, świętą stolicę Tybetu, ze słowem „apso”, czyli długowłosy pies. Pierwsze psy dotarły do Wielkiej Brytanii na początku lat 20. XX wieku i początkowo mylono je z innymi rasami jako „lhasa terriery”. Klub rasy w Wielkiej Brytanii założono w 1933 roku.

Ciekawostki

„Apso” po tybetańsku oznacza długowłosego psa.
W latach 40. XX wieku psy podarowane przez XIV dalajlamę pomogły założyć hodowlę rasy w USA.
Wzorzec FCI wymaga zgryzu odwrotnego nożycowego – górne siekacze zachodzą tuż za dolne.
W tybetańskich wierzeniach lhasy uchodziły za ziemskich przedstawicieli mitycznego Śnieżnego Lwa.

Najczęstsze pytania

Czy lhasa apso linieje?

Bardzo słabo – AKC przyznaje rasie najniższą ocenę za linienie. Martwy włos zostaje jednak w szacie, więc bez regularnego czesania szybko powstają kołtuny.

Czy lhasa apso jest dobry dla alergika?

Bywa polecany alergikom, bo nie gubi sierści po całym mieszkaniu. Żaden pies nie jest jednak w pełni hipoalergiczny, bo alergeny są też w ślinie i naskórku, dlatego przed decyzją warto spędzić czas z dorosłą lhasą.

Ile żyje lhasa apso?

AKC podaje 12–15 lat, a Royal Kennel Club zalicza rasę do psów żyjących ponad 12 lat. Wiele lhas dożywa sędziwego wieku w dobrej formie.

Czy lhasa apso dużo szczeka?

Szczeka umiarkowanie, ale zawsze, gdy uzna, że coś się dzieje przy drzwiach. Przez wieki była psem wartowniczym, więc ostrzeganie ma we krwi. Nauka wyciszania pomaga ograniczyć szczekanie.

Ile waży lhasa apso?

Dorosłe psy tej rasy ważą zwykle samce 5,4–8,2 kg, samice 5,4–8,2 kg. Wysokość w kłębie: 25–28 cm. To zakres dla zdrowych, dorosłych zwierząt w dobrej kondycji.