Rasa psa

Terier tybetański

Terier tybetański to średniej wielkości, długowłosy pies z Tybetu, który mimo nazwy wcale nie jest terierem. Był psem pasterskim i stróżem karawan, a wzorzec FCI nazywa go pierwotnym świętym psem Tybetu. Jest wesoły, energiczny i przywiązany do rodziny, a jego obfita szata słabo linieje, ale wymaga sporo pielęgnacji.

Mało linieje
Grupa IX FCI · Psy do towarzystwa · wzorzec nr 209

Waga: 8–13,5 kg
Wzrost w kłębie: 36–41 cm
Długość życia: 12–16 lat
Pochodzenie: Tybet (Chiny)

Ile karmy dla tej rasy?Porównaj z inną rasą

Fot. Damian Galan Kaiser, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons

Charakter

Wzorzec FCI opisuje teriera tybetańskiego jako psa żywego, dobrodusznego, lojalnego towarzysza o wielu ujmujących zwyczajach, otwartego, czujnego, inteligentnego i zadziornego w zabawie, ale ani zawziętego, ani skłonnego do bójek. Wobec obcych, jak zaznacza wzorzec, okazuje sympatię oszczędnie. Według wzorca jest nawet żywszy niż inne tybetańskie rasy z grupy 9. AKC przyznaje mu najwyższą ocenę za przywiązanie do rodziny i wysoką za czujność oraz energię. W domu chętnie bawi się i towarzyszy domownikom, wobec obcych bywa na początku powściągliwy. Lubi sprawiać wrażenie, że sam podejmuje decyzje, więc szkolenie wymaga cierpliwości i atrakcyjnych nagród. Z innymi zwierzętami zwykle żyje zgodnie, a dobrze prowadzony jest pogodnym, zrównoważonym towarzyszem na co dzień.

Energia: spokojnybardzo energiczny
Przywiązanie: niezależnyprzylepa
Z dziećmi: raczej nieświetnie
Z innymi zwierzętami: trudnoświetnie
Podatność na szkolenie: upartychętnie się uczy
Dla początkujących: dla doświadczonychtak
Wobec obcych: nieufnyotwarty
Zabawowość: statecznywieczne dziecko
Linienie: minimalneobfite
Pielęgnacja: łatwawymagająca
Zostawanie samemu: źle znosidobrze znosi
Do mieszkania: potrzebuje domu z ogrodemświetnie w bloku
Szczekliwość: cichygłośny
Z innymi psami: trudnoświetnie
Czujność / obrona: niskawysoka
Ślinienie: prawie wcaledużo
Odporność na zimno: marznieświetna
Odporność na upał: źle znosidobrze znosi

Oceny 1–5 to porównanie z innymi rasami tego samego gatunku, oparte na źródłach podanych na dole strony. Każde zwierzę jest inne. Jak oceniamy cechy

Dla kogo jest terier tybetański?

Terier tybetański to dobry wybór dla aktywnych rodzin, osób lubiących górskie wędrówki oraz dla początkujących, którzy są gotowi na regularną pielęgnację długiej sierści. Może być rozważany przez alergików, bo słabo linieje, choć żaden pies nie jest w pełni hipoalergiczny. Nie jest psem dla osób bez czasu na czesanie lub wizyty u groomera ani dla tych, którzy oczekują psa bezwarunkowo posłusznego.

Zalety

wesoły i przywiązany do rodziny
słabo linieje
odporny na zimno
długowieczny

Wyzwania

wymaga codziennej pielęgnacji szaty
samodzielny przy szkoleniu
powściągliwy wobec obcych
kilka dziedzicznych chorób oczu w rasie

Wygląd i wymiary

Wymiary i wygląd: Terier tybetański
Wzrost w kłębie	samce 36–41 cm
Waga	samce 8–13,5 kg
Długość życia	12–16 lat
Sierść	długa
Umaszczenie	biały, złoty, kremowy, szary, dymny, czarny, łaciaty, trikolor
Kraj pochodzenia	Tybet (Chiny)
Klasyfikacja	Grupa IX: Psy ozdobne i do towarzystwa
Inne nazwy	tibetan terrier, TT, tybetańczyk

Pielęgnacja i ruch

45–75minruchu dziennie

5/5wymagania pielęgnacyjne

2/5linienie

Royal Kennel Club zaleca do godziny ruchu dziennie, ale terier tybetański chętnie zrobi więcej: długie spacery, wędrówki po górach, agility czy zabawy węchowe. Dobrze znosi zimno i śnieg, gorzej upał. Najwięcej pracy wymaga szata – Royal Kennel Club wymienia codzienną pielęgnację. Długi włos okrywowy z wełnistym podszerstkiem łatwo się kołtuni, szczególnie w okresie dojrzewania, gdy szczenięca sierść zmienia się na dorosłą. Czesz psa warstwami, aż do skóry. Wielu opiekunów wybiera krótszą fryzurę u groomera. Sierść między opuszkami przycinaj regularnie, a włosy nad oczami utrzymuj w porządku. Szkolenie powinno być urozmaicone i oparte na nagrodach, a socjalizacja z obcymi zaczęta wcześnie.

Ile karmy potrzebuje terier tybetański?Kalkulator z typową wagą tej rasy: kalorie i gramy dziennie.

Zdrowie i choroby rasy

AKC opisuje teriera tybetańskiego jako rasę wytrzymałą, która dobrze się starzeje, choć u starszych psów częste są szmery serca, zaćma i nowotwory. Royal Kennel Club uznaje za minimum przed kryciem testy DNA w kierunku ceroidolipofuscynozy neuronalnej, przemieszczenia soczewki, postępującego zaniku siatkówki rcd4 i karłowatości przysadkowej oraz RTG bioder, a jako dobrą praktykę – test PRA3 i badanie oczu. AKC wymienia też alergie, choroby tarczycy, kamicę pęcherza, choroby przyzębia i problemy z rzepkami. Długość życia według AKC wynosi 15–16 lat, a Royal Kennel Club zalicza rasę do psów żyjących ponad 12 lat.

ceroidolipofuscynoza neuronalna (NCL)Postępująca choroba neurologiczna; Royal Kennel Club uznaje test DNA za minimum przed kryciem.
pierwotne przemieszczenie soczewki (PLL)Może prowadzić do jaskry i utraty wzroku; dostępny test DNA.
postępujący zanik siatkówki (PRA-rcd4 i PRA3)Dziedziczne choroby siatkówki wykrywane testami DNA.
karłowatość przysadkowaZaburzenie wydzielania hormonu wzrostu; Royal Kennel Club zaleca test DNA.
dysplazja stawów biodrowych i zwichnięcie rzepkiHodowcy powinni badać biodra i rzepki.
zaćma i szmery serca u starszych psówAKC opisuje je jako dość częste u starzejących się terierów tybetańskich.

O jakie badania rodziców zapytać hodowcę

test DNA NCL
test DNA PLL
test DNA PRA-rcd4 i PRA3
test DNA karłowatości przysadkowej
RTG HD
badanie oczu (ECVO)

To informacje ogólne o rasie, nie diagnoza. Jeśli coś cię niepokoi, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Historia rasy

Wzorzec FCI wyjaśnia, że mimo nazwy terier tybetański nie jest terierem, lecz psem pasterskim, który pilnował też kupców wędrujących między Tybetem a Chinami. Skuteczność zawdzięczał nie wielkości, lecz respektowi, jakim go darzono. Uważa się go za pierwotnego świętego psa Tybetu. AKC opisuje, że rasa rozwijała się w izolacji tak zwanej Zagubionej Doliny i jest kojarzona z buddyjskimi klasztorami i dalajlamą. Nazwę „terier” nadali psu ludzie z Zachodu i tak już zostało. W Wielkiej Brytanii, która sprawuje patronat nad wzorcem, rasę początkowo mylono z lhasa apso – obie trafiały do kraju jako „lhasa terriery”.

Ciekawostki

Mimo nazwy terier tybetański jest psem pasterskim, a nie terierem.
Wzorzec FCI określa go jako pierwotnego świętego psa Tybetu.
Wzorzec dopuszcza niemal każde umaszczenie z wyjątkiem czekoladowego, wątrobianego i merle.
Według wzorca FCI jest żywszy od innych tybetańskich ras z grupy psów do towarzystwa.

Najczęstsze pytania

Czy terier tybetański linieje?

Słabo – Royal Kennel Club zalicza go do ras, które nie linieją w zauważalny sposób. Martwy włos zostaje jednak w szacie, więc regularne czesanie jest konieczne, by nie powstawały kołtuny.

Czy terier tybetański jest dobry dla alergika?

Bywa polecany alergikom, bo gubi mało sierści. Alergeny są jednak również w ślinie i naskórku, więc żaden pies nie jest w pełni hipoalergiczny. Przed decyzją warto spędzić czas z dorosłymi psami tej rasy.

Ile żyje terier tybetański?

AKC podaje 15–16 lat, a Royal Kennel Club zalicza rasę do psów żyjących ponad 12 lat. To jedna z bardziej długowiecznych ras średniej wielkości.

Czym różni się terier tybetański od lhasa apso?

Terier tybetański jest wyższy (36–41 cm), ma kwadratową sylwetkę i dłuższe nogi oraz typowo pasterski temperament. Lhasa apso jest niższy, bardziej wydłużony i pełnił rolę stróża w klasztorach.

Ile waży terier tybetański?

Dorosłe psy tej rasy ważą zwykle samce 8–13,5 kg. Wysokość w kłębie: 36–41 cm. To zakres dla zdrowych, dorosłych zwierząt w dobrej kondycji.