Rasa psa

Papillon (kontynentalny spaniel miniaturowy)

Papillon to drobny, elegancki piesek do towarzystwa, którego znakiem rozpoznawczym są duże, frędzlowate uszy przypominające skrzydła motyla – stąd francuska nazwa. FCI uznaje go jako kontynentalnego spaniela miniaturowego w dwóch odmianach: papillon o uszach stojących i phalène o uszach opadających. To jeden z najbardziej pojętnych psów miniaturowych.

Grupa IX FCI · Psy do towarzystwa · wzorzec nr 77

Waga: 1,5–5 kg
Wzrost w kłębie: 20–28 cm
Długość życia: 13–16 lat
Pochodzenie: Francja i Belgia

Ile karmy dla tej rasy?Porównaj z inną rasą

Fot. Gvdmoort, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons

Charakter

Papillon tylko z wyglądu jest salonową ozdobą. W rzeczywistości to żywy, pewny siebie i ciekawy świata pies, który uwielbia uczyć się nowych rzeczy – AKC ocenia jego podatność na szkolenie najwyżej w skali. Jest bardzo przywiązany do opiekuna, chętnie towarzyszy mu w każdej czynności i zwykle przyjaźnie wita gości. Lubi zabawę, gonitwy i łamigłówki, a w agility potrafi zawstydzić znacznie większe psy. Bywa czujny i szczeka na nieznane dźwięki, więc warto od początku uczyć go spokoju. Z innymi psami zwykle się dogaduje, choć nie zawsze zdaje sobie sprawę ze swoich rozmiarów i potrafi zaczepiać duże psy. Z dziećmi dobrze żyje, jeśli traktują go delikatnie: drobny papillon łatwo łamie łapę po upadku z rąk czy kanapy.

Energia: spokojnybardzo energiczny
Przywiązanie: niezależnyprzylepa
Z dziećmi: raczej nieświetnie
Z innymi zwierzętami: trudnoświetnie
Podatność na szkolenie: upartychętnie się uczy
Dla początkujących: dla doświadczonychtak
Wobec obcych: nieufnyotwarty
Zabawowość: statecznywieczne dziecko
Linienie: minimalneobfite
Pielęgnacja: łatwawymagająca
Zostawanie samemu: źle znosidobrze znosi
Do mieszkania: potrzebuje domu z ogrodemświetnie w bloku
Szczekliwość: cichygłośny
Z innymi psami: trudnoświetnie
Czujność / obrona: niskawysoka
Ślinienie: prawie wcaledużo
Odporność na zimno: marznieświetna
Odporność na upał: źle znosidobrze znosi

Oceny 1–5 to porównanie z innymi rasami tego samego gatunku, oparte na źródłach podanych na dole strony. Każde zwierzę jest inne. Jak oceniamy cechy

Dla kogo jest papillon?

Papillon to świetny wybór dla początkujących, seniorów i mieszkańców bloków, którzy chcą małego, bystrego psa do wspólnych spacerów i nauki sztuczek. Sprawdzi się też u sportowców kynologicznych szukających małego zawodnika agility. Mniej pasuje do rodzin z bardzo małymi dziećmi, które mogą go upuścić, i do osób oczekujących całkowicie cichego psa.

Zalety

bardzo pojętny i chętny do nauki
rozmiar idealny do mieszkania
przyjazny wobec ludzi
długowieczny

Wyzwania

delikatny, łatwo o urazy
bywa szczekliwy
potrzebuje więcej ruchu niż typowy piesek kanapowy
skłonność do problemów z zębami

Wygląd i wymiary

Wymiary i wygląd: Papillon
Wzrost w kłębie	samce 20–28 cm, samice 20–28 cm
Waga	samce 1,5–4,5 kg, samice 1,5–5 kg
Długość życia	13–16 lat
Sierść	długa
Umaszczenie	biały z łatami w dowolnym kolorze (np. czarnymi, rudymi, sobolowymi), trójbarwny
Kraj pochodzenia	Francja i Belgia
Klasyfikacja	Grupa IX: Psy ozdobne i do towarzystwa
Inne nazwy	papillon, phalène, spaniel kontynentalny miniaturowy, Continental Toy Spaniel, motylek

Pielęgnacja i ruch

30–60minruchu dziennie

2/5wymagania pielęgnacyjne

3/5linienie

Papillon potrzebuje ruchu bardziej, niż sugeruje jego rozmiar: dwóch–trzech spacerów dziennie, łącznie około 30–60 minut, oraz zabaw i nauki sztuczek w domu. Świetnie odnajduje się w agility, obedience i dog dancingu. Jedwabista szata bez podszerstka jest prostsza w pielęgnacji, niż się wydaje – wystarczy szczotkowanie 2–3 razy w tygodniu, ze szczególnym uwzględnieniem frędzli na uszach i portek, gdzie tworzą się kołtuny. Raz w miesiącu warto przyciąć włos między opuszkami. Małe psy mają skłonność do kamienia nazębnego, więc codzienne mycie zębów to dobra inwestycja. Uważaj na skoki z wysokich mebli i upadki z rąk; schodki przy kanapie zmniejszają ryzyko urazu. Zimą przyda się sweterek, a karmę dobieraj dla małych ras, pilnując, by 3-kilogramowy pies nie dostawał kalorii jak średni.

Ile karmy potrzebuje papillon?Kalkulator z typową wagą tej rasy: kalorie i gramy dziennie.

Zdrowie i choroby rasy

Papillon jest jedną z najdłużej żyjących ras: w brytyjskim badaniu mediana wyniosła 14,5 roku, a AKC podaje 14–16 lat. Klub rasy w USA uznaje papillony za ogólnie zdrowe, ale wymienia choroby oczu, zwichnięcie rzepki i choroby serca, zalecając ocenę rzepek, badanie kardiologiczne i okulistyczne. Brytyjski Kennel Club dodaje testy DNA na dwie choroby dziedziczne: dystrofię neuroaksonalną, czyli ciężką chorobę neurologiczną szczeniąt, oraz chorobę von Willebranda typu 1, zaburzenie krzepnięcia krwi. Jak u innych ras miniaturowych, częstym kłopotem bywają zęby. U małych psów szczególnie groźne są też urazy – złamania kończyn po upadkach zdarzają się częściej niż choroby genetyczne.

zwichnięcie rzepkiTypowe dla małych ras; objawia się okresowym podskakiwaniem na trzech łapach.
choroby oczu (m.in. PRA)Klub rasy wymienia choroby oczu wśród głównych problemów; zalecane badania okulistyczne.
choroby sercaKlub rasy w USA zaleca badanie kardiologiczne psów hodowlanych.
dystrofia neuroaksonalna (NAD)Ciężka, dziedziczna choroba neurologiczna szczeniąt; dostępny test DNA.
choroba von Willebranda (typ 1)Dziedziczne zaburzenie krzepnięcia krwi; dostępny test DNA.

O jakie badania rodziców zapytać hodowcę

ocena rzepek
badanie oczu (ECVO)
badanie serca
test DNA NAD
test DNA vWD1

To informacje ogólne o rasie, nie diagnoza. Jeśli coś cię niepokoi, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Historia rasy

Papillon wywodzi się od miniaturowych spanieli, które od renesansu towarzyszyły europejskiej arystokracji. AKC podaje, że powstały z krzyżowania małych psów do towarzystwa ze spanielami, w duchu ówczesnej mody na pomniejszone wersje ulubionych ras. Pieski te widać na obrazach Rubensa, Rembrandta czy Goi, a ich wielbicielami byli m.in. Ludwik XIV, Madame de Pompadour i Maria Antonina. Według AKC rasę dopracowano i spopularyzowano we wczesnych ośrodkach hodowlanych Włoch i Hiszpanii, a FCI wskazuje jako kraje pochodzenia Francję i Belgię. Odmiana o stojących, motylich uszach dała rasie nazwę papillon, a odmiana o uszach opadających nazywa się phalène, czyli „ćma”.

Ciekawostki

Słowo „papillon” po francusku oznacza motyla, a „phalène” – ćmę; obie nazwy odnoszą się do kształtu uszu.
Według AKC papillon Marii Antoniny miał na imię Thisbe.
Wzorzec FCI dzieli papillony na dwie kategorie wagowe: poniżej 2,5 kg oraz od 2,5 do 4,5 kg dla psów i do 5 kg dla suk.
AKC zarejestrował pierwszego papillona w 1915 roku.

Najczęstsze pytania

Czy papillon linieje?

Tak, ale umiarkowanie. Papillon nie ma podszerstka, więc linieje mniej obficie niż psy o podwójnej szacie, choć włos i tak pojawia się na meblach. Szczotkowanie 2–3 razy w tygodniu ogranicza sierść w domu i chroni frędzle przed kołtunami.

Ile waży papillon?

Wzorzec FCI wyróżnia dwie kategorie: psy poniżej 2,5 kg oraz psy ważące od 2,5 do 4,5 kg, a suki do 5 kg. Minimalna waga to 1,5 kg. Wysokość w kłębie wynosi około 28 cm, a AKC podaje 8–11 cali, czyli około 20–28 cm.

Czym różni się papillon od phalène?

To ta sama rasa, różniąca się tylko uszami. Papillon ma duże uszy stojące, rozłożone jak skrzydła motyla, a phalène – uszy opadające. Oba typy mogą rodzić się w jednym miocie.

Ile żyje papillon?

Bardzo długo jak na psa – zwykle 13–16 lat. W dużym brytyjskim badaniu mediana wyniosła 14,5 roku. Dbałość o zęby i ochrona przed urazami to najprostsze sposoby, by papillon dożył sędziwego wieku w dobrej formie.