Pekińczyk

Charakter

Pekińczyk ma charakter, który trudno pomylić z innym psem do towarzystwa. Jest przywiązany do domowników, często zwłaszcza do jednej lub dwóch osób, ale nie narzuca się i nie oczekuje ciągłych pieszczot. Wobec obcych bywa zdystansowany, a jako czujny pies alarmuje szczekaniem o dzwonku do drzwi. Jest pewny siebie i uparty – lubi decydować sam, dlatego szkolenie wymaga cierpliwości, krótkich sesji i nagród, a nie przymusu. W domu zwykle jest spokojny i chętnie odpoczywa, nie potrzebuje wielu zabaw. Z innymi zwierzętami żyje na ogół zgodnie. Nie lubi szarpania i hałasu, więc z małymi dziećmi bywa drażliwy. Część psów bardzo źle znosi rozstanie z ulubioną osobą.

Energia

spokojnybardzo energiczny

Przywiązanie

niezależnyprzylepa

Z dziećmi

raczej nieświetnie

Z innymi zwierzętami

trudnoświetnie

Podatność na szkolenie

upartychętnie się uczy

Dla początkujących

dla doświadczonychtak

Wobec obcych

nieufnyotwarty

Zabawowość

statecznywieczne dziecko

Linienie

minimalneobfite

Pielęgnacja

łatwawymagająca

Zostawanie samemu

źle znosidobrze znosi

Do mieszkania

potrzebuje domu z ogrodemświetnie w bloku

Szczekliwość

cichygłośny

Z innymi psami

trudnoświetnie

Czujność / obrona

niskawysoka

Ślinienie

prawie wcaledużo

Odporność na zimno

marznieświetna

Odporność na upał

źle znosidobrze znosi

Oceny 1–5 to porównanie z innymi rasami tego samego gatunku, oparte na źródłach podanych na dole strony. Każde zwierzę jest inne. Jak oceniamy cechy

Dla kogo jest pekińczyk?

Pekińczyk pasuje do spokojnej osoby dorosłej lub seniora, który chce małego, niezależnego psa do mieszkania i ma czas na codzienne czesanie. Dobrze odnajdzie się w domu bez małych dzieci, gdzie nikt nie oczekuje od niego aktywnego spędzania czasu. Nie wybieraj go, jeśli mieszkasz w bardzo ciepłym mieszkaniu bez klimatyzacji, chcesz psa do długich spacerów lub nie jesteś gotów na leczenie oczu i dróg oddechowych.

Wygląd i wymiary

Pielęgnacja i ruch

Pekińczyk potrzebuje niewiele ruchu – Royal Kennel Club podaje do 30 minut dziennie – ale codzienne krótkie spacery są ważne dla wagi i psychiki. W ciepłe dni wychodź tylko o świcie i wieczorem, a w domu zapewnij mu chłodne miejsce: przy płaskim pysku i gęstym futrze udar cieplny grozi już przy umiarkowanej temperaturze. Sierść wymaga codziennego czesania aż do skóry, zwłaszcza za uszami, na portkach i pod brzuchem, a okolice odbytu warto podstrzygać ze względów higienicznych. Fałd nad nosem i oczy trzeba codziennie przecierać i osuszać. Zamiast obroży używaj szelek. Szczotkowanie zębów i regularne kontrole u weterynarza są w tej rasie konieczne. Nie pozwalaj mu skakać z mebli, bo długi grzbiet i krótkie łapy są podatne na urazy.

Zdrowie i choroby rasy

Pekińczyk jest rasą brachycefaliczną, więc najważniejszym problemem jest zespół ras krótkoczaszkowych (BOAS), który utrudnia oddychanie i chłodzenie, zwiększa ryzyko przy znieczuleniu i może dawać problemy żołądkowo-jelitowe. Royal Kennel Club zalicza rasę do 3. kategorii Breed Watch, a od sierpnia 2026 roku uznaje dla niej program oceny oddychania (Respiratory Function Grading), który od 2027 roku będzie wymagany od hodowców spełniających najwyższe standardy. Duże, wypukłe oczy są narażone na suche zapalenie rogówki, owrzodzenia i urazy, a w rasie występuje też postępujący zanik siatkówki. Często spotyka się zwichnięcie rzepki i choroby zębów. Wybieraj hodowcę, który bada oddech i oczy psów hodowlanych.

• zespół ras brachycefalicznych (BOAS)Płaski pysk utrudnia oddychanie i chłodzenie; zwiększa też ryzyko przy znieczuleniu.
• suche zapalenie rogówki i spojówki (KCS)Niedobór łez daje bolesne, zaczerwienione oczy i sprzyja owrzodzeniom rogówki.
• owrzodzenia i urazy rogówkiDuże, wypukłe oczy są narażone na zadrapania i podrażnienia.
• postępujący zanik siatkówki (PRA)Dziedziczne zwyrodnienie siatkówki prowadzące do ślepoty.
• zwichnięcie rzepkiCzęste u małych ras; daje okresowe kulenie tylnej łapy.
• choroby zębówSkrócona szczęka powoduje stłoczenie zębów i odkładanie kamienia.

To informacje ogólne o rasie, nie diagnoza. Jeśli coś cię niepokoi, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Historia rasy

Pekińczyk przez stulecia był związany z chińskim dworem cesarskim. Do Europy trafił po październiku 1860 roku, gdy w czasie drugiej wojny opiumowej wojska brytyjskie i francuskie splądrowały Stary Pałac Letni pod Pekinem i wywiozły stamtąd kilka małych psów. Suczkę, którą kapitan John Hart Dunne podarował królowej Wiktorii, nazwano Looty – od łupu wojennego. Rasa szybko zyskała popularność wśród brytyjskiej arystokracji, a później na całym świecie. Wzorzec FCI, prowadzony pod patronatem brytyjskim, opisuje pekińczyka jako psa o lwim wyglądzie, małego, ale masywnego. W ostatnich dekadach europejskie związki kynologiczne zwracają coraz większą uwagę na przesadne skracanie pyska i nadmiar sierści w tej rasie.

Ciekawostki

• Według wzorca FCI pekińczyk ma wyglądać na małego, ale być zaskakująco ciężki przy podnoszeniu.
• Wzorzec dopuszcza wszystkie umaszczenia i znaczenia z wyjątkiem albinotycznego, wątrobianego i merle.
• Suczka Looty, prawdopodobnie pierwszy pekińczyk w Anglii, mieszkała u królowej Wiktorii aż do śmierci w zamku Windsor w 1872 roku.
• Pekińczyk i chin japoński tworzą w klasyfikacji FCI osobną sekcję.

Najczęstsze pytania

Znajdziesz tę rasę też w zestawieniach

• Rasy psów małych
• Jaki pies do mieszkania?
• Spokojne rasy psów

Źródła

1. 1FCI standard nr 207 – Pekingesefci.be
2. 2Royal Kennel Club – Pekingeseroyalkennelclub.com
3. 3PetMD – Pekingesepetmd.com
4. 4Wikipedia – Looty (dog)en.wikipedia.org

Ostatnia weryfikacja: 12 listopada 2026. Widzisz błąd? Napisz do nas.